Zo verlieten wij Chengdu in bewolking met wat regen. Letterlijk en figuurlijk. We deelden onze kabine namelijk met een Chinees stel. Niets mis mee zou je denken. Nee, niet totdat de lichten uitgingen en er een vreselijk geluid door de neus van de jongeman suisde… We keken elkaar aan wisten direct hoelaat het zou zijn. Later en later… Na hem zo’n vijf keer wakker te hebben gemaakt en het onderhand 06:00u was, was het in onze ogen onze tijd. We vroegen hem vriendelijk de kabine te verlaten en ons ook een aantal uurtjes nachtrust te gunnen. (Dat was overigens best lastig met handen en voeten.) We hadden tenslotte nog geen oog dicht gedaan. Helaas kwam meneer 2 uur later de kabine weer ingesneakt en zette zijn fijne ‘gezang’ weer in. Dat de kabine naast ons al die tijd leeg (!!!) was geweest maakte het treinpersoneel niet zoveel uit. Nacht nummer 2 hebben we ze nogmaals vriendelijk (maar ook dringend) verzocht die kabine toch maar open te maken. Zo sliepen wij de tweede nacht in een prive kabine en konden we wat uurtjes inhalen.

Ook was er zonneschijn. Buiten, maar vooral ook binnen. Na al die ellelange hand-en-voet-gesprekken over snurkende mannen en lege kabines kenden we het treinpersoneel al bij voornaam. Een goede reden om uitgenodigd te worden op het verjaardagsfeestje van de kok. We hebben gedanst met de barvrouwen op Justin Timberlake, Tibetaans geleerd van een groep kinderen op schoolreis en taart gegeten (met stokjes!) met de machinist.

Een ander hoogte punt was het bereiken van de 5000 meter grens. Het naar beneden vallen van pakken sneeuw om vervolgens weer over te gaan in flinke zonneschijn maakte deze ervaring erg bijzonder. Omdat het hoogte verschil rare dingen met je kan doen werd er oxygen de trein in gespoten. Op deze manier kan je gemakkelijk wennen aan het leven hoog in de bergen in Tibet.

Lhasa is prachtig! De hoge bergen, vele kleuren op staat, rare gewoontes en vriendelijke mensen. Na een nachtrust van welgeteld 1 heel uur (een van de bijwerkingen van hoogteziekte is slapeloosheid) ging om 06:00u deze ochtend de wekker. Onze tour was begonnen! En hoe! Van 06:30u tot 09:30u hebben wij in de rij gestaan bij het Potala Palace (Potato Palace voor intimi). De kaartverkoop startte om 08:00u maar wanneer je dan pas aan komt zetten heb je grote kans dat de kaartjes voor de volgende dag (?!) al weg zijn. Om de tijd te doden leerden we de mensen in de kilometers lange rij de wave en oefenden we onze eerste Tibetaanse woorden op de voorbijgangers. Dit werd overigens niet zo op prijs gesteld door de politie. Ze keken naar ons zoals wij die nacht daarvoor naar de snurkende meneer hebben gekeken. Na zo’n 3uur in de rij te hebben gestaan en een paspoort en permit controle van 5 minuten per persoon, hadden wij de tickets in de pocket. Morgen bezoeken wij het vroegere winter paleis van de dalai lama’s. Dit paleis ligt midden in de stad op de grote berg Marpori. Ook wel de Rode Berg genoemd. Na een flinke klimtocht van ongeveer 130 meter zullen wij morgenochtend (of middag…) uit kijken over heel Lhasa.

Weer een hoogte puntje op wereldreis!

***************************************************************

Sfeer impressie Lhasa, Tibet:

Ook het verschil in klimaat was even wennen. Na het verlaten van het vliegveld, waar we nog niks doorhadden dankzij de airco, stapten we naar buiten. Een klamme hitte heette ons van harte welkom in Hong Kong.

De komende 5 dagen slapen we op 9 hoog in een hotel midden in Kowloon, de binnenstad van Hong Kong. In de loop der jaren heeft Kowloon zich ontwikkeld van een industrieel district tot een woonwijk. In deze woonwijk zijn overigens weinig touristen te vinden. Dit is waarschijnlijk ook de reden dat we ons behoorlijk bekeken voelen wanneer we hier op straat lopen. In Kowloon vind je een schat aan ‘restaurants’ (met de nadruk op de haakjes!) met een internationale keuken waarbij vooral de Aziatische eethuisjes in het middelpunt staan. De Smaakpolitie zal hier hoogst waarschijnlijk zeggen: “Hier word ik niet blij van!!!”

Overweldigend, dat is Hong Kong zeker. Op elke vierkante meter is hier iets te beleven. Van mannetjes die je de zogenaamde copy-watches willen verkopen (iedereen draagt hier een Rolex…) tot vrouwtjes die massages aanbieden in massage salons op 16 hoog achter.

Morgen staat er een bezoekje aan Macau op de planning. Dit eiland ligt op zo’n 70 km ten zuidwesten van Hong Kong en staat vooral bekend om zijn casino’s a la Las Vegas. Mocht er na een aantal dagen een bericht op de website verschijnen met de titel: ‘Afl. 20 Home Sweet Home’, dan is er iets mis gegaan en hadden we in plaats van rood, beter alles op zwart kunnen zetten…

Wordt vervolgd!

Na een aantal dagen niksen in Swakopmund (Namibie) was het dan eindelijk tijd voor wat actie. Ons eerste national park (Etosha) was vanaf de eerste minuut een groot succes. We waren nauwelijks de poorten van het park door of we stonden oog in oog met olifanten, hadden bijna een leeuw op de motorkap en werden omsingeld door zebra’s.

Naast al die wilde dieren hebben we ook wilde mannen (en vrouwen) mogen spotten. Na een bezoek aan Bushmanland kunnen we ons zelf prima redden mochten we ooit verdwaald raken in de rimboe. De bushmannen leerden ons vuur maken, noten zoeken en vogels vangen. Dat soort dingen doe je natuurlijk wel in stijl; een workshop sieraden maken van struisvogeleieren mocht niet in het programma ontbreken.

Na Nambie hebben we een bezoek gebracht aan Botswana. Daar hebben we de Okavango Delta onveilig gemaakt in onze Mokoro’s. Dit was de ultieme manier om dicht bij nijlpaarden en olifanten te komen. Dit is overdag heel erg leuk. Dat ze ook geregeld ‘s nachts verschijnen op de campsite was toch wel heel spannend.

Het derde gedeelte van onze tour start morgen vanuit Victora Falls. Voor ongeveer de helft van de groep is het Afrika avontuur hier helaas geeindigd. Vanavond krijgen we vier nieuwe, verse avonturiers hiervoor terug. Als het ware start er een nieuwe tour. Let’s go to Tanzania, Mozambique, Malawi en Kenia.

Ons reisgezelschap bestaat uit een Fin, een Japanse, twee Engelsen, een Amerikaan, Canadees en een Australische. Door dit zeer internationale gezelschap spreken we al een paar woordjes Japans, kunnen we proosten in het Fins en is het duidelijk geworden dat Engelsen het nooit koud hebben omdat zij een rum-jacket dragen wanneer zij de kroeg onveilig maken!

Maar overlanding is niet alleen maar fun, er moet ook gewerkt worden. Zo heeft iedereen zijn of haar eigen klusjes en moet er meegeholpen worden met koken, afwassen en flapping! (Het wapperen van de afwas omdat een theedoek niet hygienisch genoeg is… Schijnt…)

Wanneer er dan nog tijd over is doen we ook nog leuke dingen! Zo hebben we een bezoek gebracht aan de op een na grootste Canyon in de wereld (na de Grand Canyon) en genoten van een prachtige sunset. Ook zijn we om 04:45u opgestaan om de zon van achter de oranje zandduinen te zien opkomen. Het daarna naar beneden rennen en flink wat zandhappen was ook niet verkeerd zo op de vroege morgen. And last but not least zijn we helemaal into the wild gegaan en hebben we geslapen in een BushCamp. (Lees: Aan de voet van een grote rots uren reizen vanaf de bewoonde wereld en zonder wc, douche, wifi en stromend water.)

Het eerste gedeelte van ons avontuur zit er helaas al op. Gelukkig hebben we nog heel wat dagen te gaan. Morgenochtend vertrekken we naar het volgende BushCamp om te slapen tussen de springbokken en struisvogels. Daarna hopen we in het Etosha National Park in Namibie en het Serengeti National Park in Tanzania nog veel meer moois tegen te komen.

Wordt vervolgd!

Wist je dat?!

* Sjoerd zijn eerste slang nettt is misgelopen in het BushCamp. De Fin spotte de slang op de plek waar Sjoerd 2 minuten daarvoor naar de wc ging…
* De supermarkten in Namibie gedroogd vlees verkopen als snack. Het is zo taai dat het op kauwgom met heel veel kruiden lijkt.
* Ze in de club in Namibie tv schermen hebben hangen en daar sport op uitzenden… Gezellig…
* Evelien zich behoorlijk schuldig voelt na het eten van springbok. (Maar lekker dat het was!)

Tot bij de volgende post, met een hoop mooie wildfoto’s en spannende safari avonturen!

Vanaf Port Elizabeth (als je een beetje cool wilt zijn noem je deze stad PE) zijn we per vliegtuig afgereisd naar Kaapstad. Klinkt luxe maar niets is minder waar, vliegen was goedkoper en sneller dan de Baz Bus. De keuze was dus al snel gemaakt.

Geheel tegen onze principes in zijn we de eerste dag een hop-on-hop-off-bus in gesprongen aangezien we maar een paar dagen in deze wereldstad kunnen verblijven en veel willen zien. (Stiekem was die tour te gek en hebben we de mooiste plekjes van Kaapstad kunnen zien.)

Een bezoek aan de Tafelberg, HET symbool van Kaapstad, mocht op dit lijstje natuurlijk niet ontbreken. De naam van deze berg verwijst naar de platte bovenkant van de berg die zo’n 3km lang is. Op de top van de berg zijn verschillende wandelroutes uitgestippeld en kun je over heel Kaapstad uitkijken.

Na al die georganiseerde trips werd het tijd voor wat meer avontuur. In een krakkemikkige auto zijn we via de ‘Whale Coast Route’ van Kaapstad naar Hermanus gereden. Dit dorpje ligt zo’n 100km voor Kaapstad en hier worden regelmatig walvissen gespot. Zo ook door ons, al moeten we wel bekennen dat het vooral zwarte stipjes in de oceaan waren. Maar wel zwarte walvissen-stipjes, en dat klinkt toch best wel heel stoer!

Wist je dat!?
* Je in Kaapstad van alle kanten het advies krijgt om ‘s avonds beter niet over te straat lopen. Taxi’s zijn hier dus echt een uitkomst en ook nog eens goed betaalbaar.
* In Zuid-Afrika links gereden wordt. En Sjoerd dus alle lof krijgt voor het veilig naar Hermanus cruisen.
* De straatnamen in Kaapstad in het Zuid-Afrikaans geschreven worden. Zo liggen hier om de hoek de Buitengracht, de Zonnebloem en de Jordaanstreet.
* Je zelfs op de top van de Tafelberg Nederlanders tegenkomt…

Via Twitter zijn we in contact gekomen met Abang Africa Travel & Trust, een reisbureau in Kaapstad. Zij specialiseren zich in wat ‘duurzaam tourisme’ heet; reizen die (vaak zonder het te merken) een positieve bijdrage aan de bestemming leveren. Je kunt hierbij denken aan de mensen, natuur en de economie.

Zo organiseert Abang Africa onder andere overnachtingen bij de lokale bevolking, kookcurusussen van Zuid-Afrikaanse mama’s en het bezoeken van lokale (bouw)projecten waardoor je een goed beeld krijgt van van de leefwijze van de lokale bevolking.

Een van de redenen om op wereldreis te gaan was voor ons in aanraking komen met andere culturen. Abang Africa gaf ons een aantal tips om de Zuid-Afrikaanse cultuur beter te leren kennen.

• Het maken van een Shebeen tour

Op deze manier maak je kennis met het bruisende hart van het sociale leven in een van de townships. Sheebeens waren vroeger de illegale drinkhuizen of herbergen in de townships. Illegaal zijn ze al lang niet meer, maar gezellig zeker. Voor een hapje en drankje samen met de lokale bevolking ben je hier aan het goede adres. Calabash Tours neemt je graag mee naar de leukste plekjes van de townships.

• Het bezoeken van een vrijwilligers project

Martijn van der Put (Nederlander) is de eigenaar van Khaya Volunteer Projects en werkt nauw samen met verschillende lokale projecten. Van sportontwikkeling tot kinderopvang, van het beschermen van een bepaalde gemeenschap tot het in stand houden van de natuur, Khaya Volunteer Projects zet zich in voor alles wat de lokale bevolking nodig heeft.

• Een bezoek brengen aan het Red Location Museum

Red Location is een van de oudste zwarte townships van Port Elizabeth. De naam hiervan verwijst naar golfplaten die door verroesting een diep rode kleur hebben gekregen. Het museum ligt midden in deze township en is een monument voor de strijd tegen de Apartheid.

Hoe kijken jullie aan tegen ‘duurzaam tourisme’? En hoe komen jullie in aanraking met de cultuur van de locals?

Wij zijn erg benieuwd en opzoek naar goede tips!

Deze droomplekken hebben een plekje in ons hart veroverd. En wat is er nou leuker om ze met elkaar te delen? Ter inspiratie voor een verre reis, voor het opzoeken van informatie over landen waar je nog nooit van gehoord hebt of gewoon om iedereen die het maar wil mee te laten dromen bij jouw mooiste plek op aarde.

Mijnmooisteplekopaarde.nl verzameld deze pareltjes en heeft al heel wat prachtige bestemmingen bij elkaar weten te sparen. Stuk voor stuk met een bijzonder verhaal.

Hou deze website goed in de gaten, dagelijks wordt de mooie-plekken-lijst aangevuld met nieuwe aanwinsten. Pas wel op: Reisdrang gegarandeerd!

Onze mooiste plek hebben wij net gepost; met dit weer dromen wij het liefst weg bij de witte stranden van de Malediven.

Wat is jouw mooiste plek op aarde?

Het boek Hoe word ik een wereldreiziger? van Marcel Gansevoort (in samenwerking met tientallen medewerkers van reisomdewereld.nl) is als het ware een handboek voor avonturiers, globetrotters, dromers en twijfelaars. Maar ook een geweldige inspiratiebron voor de thuisblijvers.

Dit handige boek is gesplitst in twee delen. Het eerste deel beschrijft de beleving en passie van verschillende wereldreizigers. Bekende, maar ook minder bekende, reizigers komen aan het woord en geven je een kijkje in hun avontuurlijke leven. Zij delen hun mooiste plekken, leukste ervaringen, beste reistips en meest bijzondere reisverhalen. Een voettocht naar Tibet, backpacken in Australië, de zee veroveren als solozeilster, de wereld rond met een zonnemobiel of een luxueuze air cruise? In dit boek is geen reis te gek.

Ook wordt er aandacht besteed aan ondekkingsreizigers van voor onze tijd. Wie ontdekte Paaseiland ook al weer? En welke zeevaarders stichtten welke koloniën? Dit interessante boek neemt je mee terug in de tijd en zorgt ervoor dat je reizigersgeheugen even flink wordt opgefrist. Ben je er dan nogsteeds niet zeker van of je klaar bent voor het grote avontuur; het eerste deel van het boek sluit af met de ultieme “Ben jij een wereldreiziger?”-test!

Ook het tweede deel van het boek mag er zijn! Dit deel bevat de praktische hoofdstukken. De vele tips, beste informatiebronnen, leukste feesten en festivals, populairste routes en meest gestelde reis-vragen worden hier behandeld. Alle punten waar (wereld)reizigers tegenaanlopen worden onder de loep genomen. Hoe plan je je route? Wat moet je precies weten over paspoorten en visa? Wat kost dat nou, een wereldreis? Ga je onderweg werken? En wat neem je nou eigenijk allemaal mee in die rugzak?

Het laatste hoofdstuk ‘Weer Thuis’ beschrijft de gemende gevoelens die je zult ervaren wanneer je weer voet zet op Nederlandse bodem. Het laten bezinken van talloze indrukken en ervaringen, de ik-ben-weer-in-Nederland-regelzaken en het vinden van een baan; we gaan het wel lezen tijdens onze terugvlucht!

En dat duurt nog zooo LANG!!!!

Wij zijn erg benieuwd naar jullie favoriete reisboek!

(Hoe word ik een wereldreiziger door Marcel Gansevoort (in samenwerking met tientallen medewerkers van reisomdewereld) wordt uitgegeven door Lannoo en is te koop op onder andere bol.com)

Avontuur is de eerst genoemde reden om een (wereld)reis te gaan maken. Het in aanraking komen met een andere cultuur, jezelf weten te redden in een vreemd land en het ontdekken van plekken ver van huis. Niet weten wat je te wachten staat klinkt erg spannend en als een hele uitdaging. Onderstaande tips en trucs helpen je hopelijk de ongewenste verrassingen te besparen.

• Verken een land eerst digitaal zodat je weet wat je ongeveer te wachten staat.

Gebruik hiervoor bijvoorbeeld de website van het ministerie van buitelandse zaken. Bepaal voor jezelf wat voor een soort reiziger je bent. Bestempel je jezelf als een avonturier? Een onzekere reiziger? Kies je bestemming die bij je hang naar avontuur past.

• Gebruik je gezonde verstand.

Laat je gevoel niet in de steek. Het belangrijkste is dat je jezelf goed voelt wanneer je op reis bent. Doe geen dingen die tegen je gevoel ingaan en gebruik je gezonde verstand. Wanneer je in situaties komt die niet goed aanvoelen, ga dan op je instinct af en neem er afstand van.

• Gooi jezelf niet in de verkoop.

Een blanke toerist in een ver en arm land is al snel ‘rijk’. Zorg ervoor dat je er niet zo uitziet. Laat je diamanten ring thuis, hang je gouden ketting onder je shirt en draag geen opzichtige dure merkkleding. Wees discreet met je geld en berg je dure camera goed op in plaats van hem om je nek te laten hangen.

• Verken nieuwe plekken bij daglicht.

Natuurlijk is het niet altijd zo te plannen, maar probeer ervoor te zorgen dat je niet midden in de nacht op onbekende plaatsen terecht komt. Mocht dit wel het geval zijn, zorg er dan voor dat je hostel/hotel al geboekt is. Dit voorkomt nachtelijke zoektochten.

• Zorg voor overlevingsgeld op een geheime plek.

Zorg ervoor dat je dagelijks niet meer contant geld dan je nodig hebt bij je draagt. Gebruik hiervoor niet de welbekende heupbuidel maar kies voor iets discreters. Een buideltje die je onzichtbaar onder je shirt kan dragen bijvoorbeeld. Ook kiezen veel backpackers voor geheime vakjes in je riem, ondergoed of schoenen.

• Bescherm je bagage.

Verlies je bagage niet uit het oog. Neem je waardevolle spullen mee in een waterdicht tasje wanneer je gaat zwemmen. Zorg ervoor dat je altijd een kabelslotje bij je hebt om je bagage vast te maken in bijvoordeeld de bus of de trein. En stop je backpack in een overbag wanneer je gaat vliegen om ongewenste pakketjes in je backpack te voorkomen.

Buiten déze veiligheidstips zijn er ongeveer nog 28.320 andere tips waarvan de belangrijkste is: Heb vertrouwen je jezelf! Op deze manier zul je met elke onaangename situatie kunnen dealen. En vergeet vooral niet te genieten van al het moois wat je (wereld)reis ook meebrengt.

Wat is jouw beste tip wat betreft veilig reizen?