Ons reisgezelschap bestaat uit een Fin, een Japanse, twee Engelsen, een Amerikaan, Canadees en een Australische. Door dit zeer internationale gezelschap spreken we al een paar woordjes Japans, kunnen we proosten in het Fins en is het duidelijk geworden dat Engelsen het nooit koud hebben omdat zij een rum-jacket dragen wanneer zij de kroeg onveilig maken!

Maar overlanding is niet alleen maar fun, er moet ook gewerkt worden. Zo heeft iedereen zijn of haar eigen klusjes en moet er meegeholpen worden met koken, afwassen en flapping! (Het wapperen van de afwas omdat een theedoek niet hygienisch genoeg is… Schijnt…)

Wanneer er dan nog tijd over is doen we ook nog leuke dingen! Zo hebben we een bezoek gebracht aan de op een na grootste Canyon in de wereld (na de Grand Canyon) en genoten van een prachtige sunset. Ook zijn we om 04:45u opgestaan om de zon van achter de oranje zandduinen te zien opkomen. Het daarna naar beneden rennen en flink wat zandhappen was ook niet verkeerd zo op de vroege morgen. And last but not least zijn we helemaal into the wild gegaan en hebben we geslapen in een BushCamp. (Lees: Aan de voet van een grote rots uren reizen vanaf de bewoonde wereld en zonder wc, douche, wifi en stromend water.)

Het eerste gedeelte van ons avontuur zit er helaas al op. Gelukkig hebben we nog heel wat dagen te gaan. Morgenochtend vertrekken we naar het volgende BushCamp om te slapen tussen de springbokken en struisvogels. Daarna hopen we in het Etosha National Park in Namibie en het Serengeti National Park in Tanzania nog veel meer moois tegen te komen.

Wordt vervolgd!

Wist je dat?!

* Sjoerd zijn eerste slang nettt is misgelopen in het BushCamp. De Fin spotte de slang op de plek waar Sjoerd 2 minuten daarvoor naar de wc ging…
* De supermarkten in Namibie gedroogd vlees verkopen als snack. Het is zo taai dat het op kauwgom met heel veel kruiden lijkt.
* Ze in de club in Namibie tv schermen hebben hangen en daar sport op uitzenden… Gezellig…
* Evelien zich behoorlijk schuldig voelt na het eten van springbok. (Maar lekker dat het was!)

Vanaf Port Elizabeth (als je een beetje cool wilt zijn noem je deze stad PE) zijn we per vliegtuig afgereisd naar Kaapstad. Klinkt luxe maar niets is minder waar, vliegen was goedkoper en sneller dan de Baz Bus. De keuze was dus al snel gemaakt.

Geheel tegen onze principes in zijn we de eerste dag een hop-on-hop-off-bus in gesprongen aangezien we maar een paar dagen in deze wereldstad kunnen verblijven en veel willen zien. (Stiekem was die tour te gek en hebben we de mooiste plekjes van Kaapstad kunnen zien.)

Een bezoek aan de Tafelberg, HET symbool van Kaapstad, mocht op dit lijstje natuurlijk niet ontbreken. De naam van deze berg verwijst naar de platte bovenkant van de berg die zo’n 3km lang is. Op de top van de berg zijn verschillende wandelroutes uitgestippeld en kun je over heel Kaapstad uitkijken.

Na al die georganiseerde trips werd het tijd voor wat meer avontuur. In een krakkemikkige auto zijn we via de ‘Whale Coast Route’ van Kaapstad naar Hermanus gereden. Dit dorpje ligt zo’n 100km voor Kaapstad en hier worden regelmatig walvissen gespot. Zo ook door ons, al moeten we wel bekennen dat het vooral zwarte stipjes in de oceaan waren. Maar wel zwarte walvissen-stipjes, en dat klinkt toch best wel heel stoer!

Wist je dat!?
* Je in Kaapstad van alle kanten het advies krijgt om ‘s avonds beter niet over te straat lopen. Taxi’s zijn hier dus echt een uitkomst en ook nog eens goed betaalbaar.
* In Zuid-Afrika links gereden wordt. En Sjoerd dus alle lof krijgt voor het veilig naar Hermanus cruisen.
* De straatnamen in Kaapstad in het Zuid-Afrikaans geschreven worden. Zo liggen hier om de hoek de Buitengracht, de Zonnebloem en de Jordaanstreet.
* Je zelfs op de top van de Tafelberg Nederlanders tegenkomt…