Tijdens onze laatste twee dagen in San Sebastian begonnen we het koud te krijgen (We moesten zelfs lange mouwen aan!) en kregen we last van een allergische reactie op de drie druppels regen die daar vielen. We besloten de zon op te zoeken in Barcelona want hell no dat wij ons opgespaarde bruin eraf laten spoelen en straks niet gebruind op Schiphol staan.

In Barcelona is een hoop te doen. Deze volgens Sjoerd mooiste stad van de wereld bruist. Helaas ook van de Nederlanders. Tijdens de metrorit naar ons ****hotel (zoiets leuks moet leuk afgesloten worden natuurlijk) hoorden we van alle kanten Nederlandse geluiden. En ook in de binnenstad zelf staan de Nederlanders vooraan in de rij bij de ijskraam. Maar gelukkig is het niet moeilijk om de toeristen massa te ontvluchten en plekjes te vinden met het échte Spaanse straatbeeld. Op deze plekken wordt alleen Catalaans gesproken en gelukkig verstaat men hier zelfs het welbekende Panamese-stuntel-Spaans.

Maar ook de toeristische hotspots zijn hier prachtig. Met dank aan architect Gaudí die hier zijn sporen heeft achtergelaten. Zo bezochten wij de enorme basiliek Sagrada Família. De bouw van deze kerk begon in 1882 en men verwacht over 30 jaar de laatste steen te leggen. Mañana mañana, daar houden wij van.

Sagrada Família, Calle Mallorca, 08034 Barcelona
Openingstijden: 09:00-18:00 (okt-mrt) 09:00-20:00 (apr-sep)
Toegangsprijs: € 8,00 maar kijken kijken niet kopen is ook leuk.

Dé boulevard van Barcelona is de Rambla. Deze geweldig mooie boulevard, aan beide zijden omgeven door bomen voor wat schaduw, is de perfecte plek om te struinen en mensen te kijken. De vele straatartiesten, balletje-balletje oplichters, zakkenrollers en meuk verkopers maken deze plek tot de meest levendige plek van de stad. Ook laten toeristen zich hier graag afzetten door de vele restaurantjes waar een biertje maar € 7,50 kost. La Rambla bestaat uit verschillende delen en daarom wordt deze boulevard ook wel de Ramblas (meervoud) genoemd.

Er valt in Barcelona een hoop te beleven maar het is ook een erg fijne plek om niets te doen en terug te blikken op elf geweldige maanden wereldreizen. Over een aantal dagen zullen wij weer voet op Nederlandse bodem zetten en is er aan deze reis definitief een einde gekomen. Ja, dat is een heel vreemd idee. Maar zolang het zonnetje schijnt, er om ons heen Catelaans gesproken wordt en er op bijna iedere straathoek een Gaudí schat schittert is dat nog moeilijk te bevatten…

Na een korte vlucht van Madrid naar Bilbao zetten wij voet in het noordelijke gedeelte van Spanje, Baskenland. San Sebastian (Baskische naam: “Donostia”, Spaanse naam: “San Sebastián”, en om het makkelijk te maken, de officiële naam: ”Donostia-San Sebastián”) ligt aan een baai van de Golf van Biskaje, ongeveer 25 kilometer van de Franse grens.

Een soort Friesland vs. Nederland maar dan anders
Een groot gedeelte van de bevolking van Baskenland spreekt Baskisch. De Basken zijn de bewoners van de westelijke uitlopers van de Pyreneeën in Noord-Spanje en zuidwestelijk Frankrijk. Er zijn ongeveer 4 miljoen Basken die zichzelf als onafhankelijk zien. Toch hebben zij sinds hun cultuuroorsprong (1e eeuw vóór Christus) nog nooit langdurig een echte autonome status gehad. De Basken hebben een eigen taal, die voor zover bekend niet afstamt van enige andere taal. Voor ons is het Baskisch dan ook niet te verstaan. Men (je kent ze wel) vermoedt dat de Basken het langste van alle volkeren in Europa wonen. San Sebastian is onder de Spanjaarden zeer geliefd. Deze badplaats met klasse staat bij Spanjaarden met stip op nummer één als favoriete vakantiebestemming in eigen land. Mede hier door wordt er ook Spaans gesproken en kunnen wij ons hier dus gewoon verstaanbaar maken.

Dat is maar goed ook, we moeten er niet aan denken dat we in deze fijne stad bijvoorbeeld met onze mond vol tanden staan bij het bestellen van heerlijke pintxos. Deze luxe tapashapjes worden overal in de binnenstad aangeboden in kleine gezellige tapasbars. Maar let op: Zeg nooit tapa tegen een pintxo: tapas zijn alledaagser, zoals olijven of chorizo, pintxos zijn verfijnder. Elke Bask schept er eer in om zijn eigen kunststukjes te bereiden. De meest prachtige hapjes worden op de bar uitgestald. Pintxos eten is niet alleen lekker maar ook erg leuk. Bij binnenkomst bestel je aan de bar een glas wijn of een biertje en vraag je een bord. Daarna is het moeilijk kiezen tussen al het lekkers. De barretjes staan elke dag stampvol met locals en het leuke is dat je hier niet stijf aan tafel zit maar je lekker aan de bar blijft hangen. Is er geen plaats meer aan de bar, dan verhuis je gewoon naar buiten samen met je glas en bordje. De beste bars zijn te herkennen aan de hoeveelheid servetjes en coctailprikkers op de grond. Pintxos eet je namelijk met je handen. Na elk hapje, die gemiddeld tussen de twee en vier euro kost, pakt men een papieren servetje uit de doosjes op de bar om mond en vingers schoon te vegen. Deze worden vervolgens op de grond geworpen en aan het eind van de avond opgeveegd.

Omdat het eten hier verschrikkelijk lekker is en we dat dan ook graag doen, moet er ook gesport worden. San Sebastian is een plaats waar je ook goed kunt surfen. Zelfs na een volle maand surfen in Costa Rica zijn we nog steeds niet uitgekeken op deze sport. Het surfstrand Zurriola ligt aan het centrum van de stad en is dus erg gemakkelijk te bereiken. Het grote verschil met Costa Rica is niet eens de hoogte van de golf maar wel de temperatuur van het water. Gewapend met surfplank en wetsuit duiken we hier graag de kou in om al die lekkere pintxos er weer af te surfen.

Een beetje vreemd maar er waren meteen ook voordelen. Zo stonden wij in vele landen uren lang in de rij voor de paspoort controle, de douanier in Spanje wierp een blik op (inderdaad OP, nog niet eens IN) ons bordeaux rode boekje en binnen een halve seconde stonden we in de aankomsthal. Onderin de tas vonden we onze oude vertrouwde euro’s terug en toen er in de taxi naar het hotel ‘normale’ muziek uit de radio kwam, was het wel duidelijk: Nederland ligt om de hoek.

Madrid is fijn! In de Spaanse hoofdstad wemelt het van de tapasbarretjes en zonneschijn. Een prima combinatie om een jetlag uit te zitten. Want wat voelen wij ons belabberd. Midden in de nacht komen wij pas tot leven en overdag zouden we het liefst een siësta van een halve middag houden. Het is lastig om er niet aan toe te geven maar beetje bij beetje komen we weer in het Europese ritme.

Madrid mag dan voor ons gevoel om de hoek liggen, we genieten hier met volle teugen van het laatste deel van onze reis. De temperatuur ligt hier rond de dertig graden, zo te lezen is dat niet in heel Europa het geval… Gna gna! We struinen door de binnenstad en genieten van het goede leven liggend in het stadspark. Op slippers en in een korte broek bestellen wij tapas, ijsjes en koude drankjes in het Spaans en proberen we te achterhalen wat de Spanjaarden terug zeggen. Want wat spreken ze hier, in vergelijking tot in Zuid- en Midden-Amerika, ontzettend snel en binnensmonds. Ook kijken we onze ogen uit in de metro waar mensen knappe kunstjes doen, muziek maken, bedelen, de sterren van de hemel zingen en meuk verkopen voor een paar cent.

Vanavond maken wij de dertigste (!) vlucht van onze wereldreis die ons naar San Sebastian brengt. Deze stad ligt aan de Golf van Biskaje aan de Atlantische Oceaan, in het noorden van Spanje, op ongeveer 25 kilometer van de grens met Frankrijk. Hier gaan we een laatste surfpoging wagen en, jawel, genieten van tapas en hopelijk een hoop zonneschijn.

Dus nee, zo verschrikkelijk is het niet om terug zijn op Europese bodem. Eigenlijk is het hartstikke leuk.

Cartagena is een stad gelegen in het noordwesten van Colombia. Deze havenstad heeft een rijke koloniale geschiedenis en heeft haar naam te danken aan de gelijknamige stad in Spanje. Lang geleden is Cartagena een tijd in handen geweest van de Spanjaarden en speelde het een rol als toegangshaven voor de rest van Zuid-Amerika. In de jaren daarna is het een aantal keer geplunderd door de Fransen en Engelsen. Rondom het centrum staan de oude stadsmuren nog overeind. Hieraan kun je zien dat deze bijzondere stad een lange geschiedenis kent.

Cartagena heeft de belangrijkste haven van Colombia en is hierdoor dus ook een belangrijk economisch centrum. De haven is nu echter vooral berucht om haar cocaïnetransporten. Zestig procent van de cocaïne wereldwijd komt uit Colombia. Met de cocaïneopbrengst worden onder andere de strijders van de FARC gefinancierd. Dit is een van de oorzaken van het voortduren van binnenlands conflict.

Het mag dan een beetje vreemd klinken, maar Cartagena wordt beschouwd als een van de veiligste steden van Colombia. Doordat Cartagena een plek is waar touristen komen, en er dus veel geld verdiend wordt, is de constante controle en bescherming door de politie gegarandeerd. Wij hebben hier ons nog niet één keer onveilig gevoeld en kunnen zelf ‘s avonds over straat. Iets dat in Zuid-Amerika niet vanzelfsprekend is.

‘s Avonds over straat kunnen, is hier in Cartagena een belangrijk punt. Van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat leeft deze stad op elke vierkante meter. Overdag vind je hier kraampjes met lokale specialiteiten, vers fruit en souveniers, en ‘s avonds tovert de stad zich om in één grote swingende salsa bar. Exotische muziek klinkt dan van achter de luiken en je moet niet gek staan te kijken wanneer dansende Colombianen op straat aantreft. De alcohol vloeit hier rijkelijk (niet alleen ‘s avonds) en barmannen shaken de meest kleurrijke coctails voor je klaar.

Wij verblijven hier in een schattig Bed & Breakfast midden in het oude centrum van de stad. Cartagena is prachtige plek om te genieten van cultuur, salsa muziek, lekker eten en de vriendelijke bevolking van Colombia. Het motto is hier mañana mañana en daar houden we ons dan maar aan…