Een beetje vreemd maar er waren meteen ook voordelen. Zo stonden wij in vele landen uren lang in de rij voor de paspoort controle, de douanier in Spanje wierp een blik op (inderdaad OP, nog niet eens IN) ons bordeaux rode boekje en binnen een halve seconde stonden we in de aankomsthal. Onderin de tas vonden we onze oude vertrouwde euro’s terug en toen er in de taxi naar het hotel ‘normale’ muziek uit de radio kwam, was het wel duidelijk: Nederland ligt om de hoek.

Madrid is fijn! In de Spaanse hoofdstad wemelt het van de tapasbarretjes en zonneschijn. Een prima combinatie om een jetlag uit te zitten. Want wat voelen wij ons belabberd. Midden in de nacht komen wij pas tot leven en overdag zouden we het liefst een siësta van een halve middag houden. Het is lastig om er niet aan toe te geven maar beetje bij beetje komen we weer in het Europese ritme.

Madrid mag dan voor ons gevoel om de hoek liggen, we genieten hier met volle teugen van het laatste deel van onze reis. De temperatuur ligt hier rond de dertig graden, zo te lezen is dat niet in heel Europa het geval… Gna gna! We struinen door de binnenstad en genieten van het goede leven liggend in het stadspark. Op slippers en in een korte broek bestellen wij tapas, ijsjes en koude drankjes in het Spaans en proberen we te achterhalen wat de Spanjaarden terug zeggen. Want wat spreken ze hier, in vergelijking tot in Zuid- en Midden-Amerika, ontzettend snel en binnensmonds. Ook kijken we onze ogen uit in de metro waar mensen knappe kunstjes doen, muziek maken, bedelen, de sterren van de hemel zingen en meuk verkopen voor een paar cent.

Vanavond maken wij de dertigste (!) vlucht van onze wereldreis die ons naar San Sebastian brengt. Deze stad ligt aan de Golf van Biskaje aan de Atlantische Oceaan, in het noorden van Spanje, op ongeveer 25 kilometer van de grens met Frankrijk. Hier gaan we een laatste surfpoging wagen en, jawel, genieten van tapas en hopelijk een hoop zonneschijn.

Dus nee, zo verschrikkelijk is het niet om terug zijn op Europese bodem. Eigenlijk is het hartstikke leuk.

De ochtenden beginnen vroeg, de wekker staat om 07:00u. We slapen ‘in’ een pizzaria, eigenaar Alberto maakt elke ochtend een heerlijke espresso, cafe latte of in mijn geval, el cafe special de Sjoerd, voor mij klaar. Een dubbele espresso met melk zonder schuim. Onderweg naar school stoppen we om de 5 minuten omdat Evelien weer een nieuwe bloem, geel huisje of krab op de foto moet zetten, voor de liefhebbers, we hebben een instagram account onder de username REISDEWERELDROND.

Aangekomen op school zit Leykis, onze strenge lereares, al klaar en is het gedaan met de rust. Elke dag begint ze met de vraag wat we gisteren gedaan hebben, de verleden tijd hebben we nog niet behandeld dus vaak levert deze vraag een vreemd gesprek op. Daarna volgt de controle op het huiswerk waarna ik elke dag bang ben voor de onverwachte SO! Vier uur lang volgen we elke dag Spaans en hebben we na drie weken toch al behoorlijk veel opgepikt. We bestellen ons eten in vloeiende Spaanse zinnen, spreken met Alberto ter oefening de dag door en kijken Spaanse films en tv. Si, es verdad!

Na deze actieve ochtenden worden de middagen en avonden gevuld met vooral niet te actief zijn. Behalve…. als er geruchten zijn over een komende surf “swell”. Surfen is voor mij de ontdekking van deze reis. Niets kan me meer ontspannen als dobberen in de zee om vervolgens de magische energie van de oceaan te voelen en een golf te pakken. Voor mij is het bijna Yoga.

Vorige week was het eindelijk zover, de storm in Amerika zorgde ervoor dat surfend Bocas in rep en roer was. Eindelijk weer goede “swell”! Piler, de lokale surf god en voormalig lid van het Panamese team, maar in de avond toch vooral ober in de pizzaria, nam ons mee naar de bekende spot Black Rock! Waar we normaal vanaf het strand surfen, namen we nu een watertaxi die ons tien minuten later in de oceaan dropte. Dit in combinatie met de toch al (in onze ogen) zeer hoge golven en de haai die ik na vijf minuten op een paar meter afstand zag zwemmen, zorgde eerder voor spanning dan ontspanning. Piler vond dit maar gezeur, hij vloot een keer op zijn vingers en schreeuwe dat we uit het kanaal naar de line-up moesten peddelen. Het feit dat we in Tahiti met veel lagere golven al “gewassen” waren, mijn vinger gebroken was, en ik onder het bloed zat maakten niet veel indruk op hem.

Terwijl de golven onder ons doorgingen was Piler wel klaar met dat gedobber. Hij checkte de golven, zag de perfecte golf (Teahupoo was er voor mijn gevoel niets bij!) en zei: ‘This one is for you baby’! En waar iedereen, inclusief Piler en ik zelf, een wipeout (één seconde op de plank) verwachtte, peddelde ik voor mijn leven. Terwijl ik de snelheid van de golf onder me voelde, drukte ik me in een vloeiende beweging op en stond! Ik keek achterom en zag de enorme golf. Na al onze white wash avonturen (de golf nádat hij gebroken is) stond ik OP de golf en maakte mijn eerste bochtjes. Het oefenen in Zuid Afrika, Bali, Nieuw Zeeland en Tahiti werd beloond: I was definitely surfing a real wave Baby! Intens gelukkig, surfde ik nog diverse golven en moe maar voldaan droomde ik die nacht van Teahupoo…

De swell is ondertussen helaas weer gaan liggen en met het rusten van de swell, rusten wij ook… Na Spaanse les is het meestal tijd voor een goede siësta, boekjes lezen, huiswerk maken en bedenken wat we die avond zullen gaan eten. Op woensdag avond staat er een film (inclusief popcorn) van de Spaanse school op het programma. Wij zagen tot nu toe Los Ojos de Julia, een echte Spaanse horror en een Mexicaanse voetbal film. Volledig in het Spaans, net als de ondertiteling. Wanneer we wat actiever zijn, nemen we de bus naar Starfish beach, een waar paradijsje en bekend om de vele zeesterren in alle kleuren van de regenboog.

Het weekend beginnen we op vrijdag, ‘s avonds gaan we dan uit eten met onze school. Waar iedereen trouw hun Spaanse woordenschat vergeet en snel over gaat tot Engels. Het enige woord dat dan in het Spaans wordt gesproken is cervezas. Na het eten luisteren we naar live muziek in Casa Verde, een gezellige kroeg waar een band op een steigertje boven het klotsende water staat. Na het drinken van een paar cocktails vervolgen we onze stapavond in bar Iguanas. Elke avond is het hier lady’s night. Laten we het er maar op houden dat de alcohol rijkelijk vloeit. Mijn dance moves met de 60 jarige oude Viking vrouw laat ik voor nu even achterwege. (What happens in Bocas, stays in Bocas!)

Wij zullen nog een weekje in Bocas verblijven en hier, na vier weken, onze Spaanse les afsluiten. Hierna vervolgen wij onze reis naar Costa Rica. Op het programma staat… Drie keer raden…

Doing nothing is our favorite thing!

Het woord yoga komt uit het Sanskriet en betekent ‘eenheid’ of ‘samenbrengen’. Ongeveer 4.000 jaar geleden werd deze sport ontdekt in India. Destijds was het een manier om tot een diepere staat van meditatie te komen. Eigenlijk is er in die 4.000 jaar weinig veranderd, vandaag de dag staat dit nog steeds centraal in yoga lessen die over de hele wereld gegeven worden. Yoga is het oudste systeem van persoonlijke ontwikkeling. Door yoga worden het lichaam en de geest gezond gehouden. Door het beoefenen van verschillende houdingen, die in de yoga wereld asana’s worden genoemd, word je bewust van je lichaam, geest en emoties met innerlijke rust als resultaat.

Leef je uit!

Het moet een combinatie geweest zijn van de wonderschone Balinese omgeving, de sfeer in Ubud en de pijn in mijn rug die binnen een uur verdwenen was, na één les yoga was ik om. Mijn yoga leraar bij The Yoga Barn leek precies te weten wat mijn lichaam op dat moment nodig had. De les werd gegeven tussen de rijstevelden, op de achtergrond klonk heerlijk rustige muziek en een frisse wind waaide door mijn haren, dat yoga was zo gek nog niet. Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet heel veel had met de zweverige woorden die mijn leraar tot mij sprak maar het ontspannen gevoel in mijn lichaam was een goed gevoel. Na de les liep ik met een rechte rug en ontspannen schouders de deur uit, of beter gezegd, het veld af.

Op dit moment volg ik yoga lessen bij Bocas Yoga. Deze yoga school, gerund door Laura Kay, is gevestigd op Isla Colon in de hoofdstad Bocas del Toro. Laura Kay, geboren in Panama en opgegroeid in Amerika, geeft hier dagelijks met veel plezier les. Haar knal paarse yoga huis staat twee straten verderop en biedt plaats aan ongeveer tien studenten per les. De asana’s zijn behoorlijk pittig maar enorm goed voor je lichaam. Waar ik eerder dacht dat bij yoga de nadruk op zweven lag, omschrijf ik de lessen van Laura Kay als een ware workout. Tegenwoordig loop ik met rechte rug en ontspannen schouders het paarse huis uit.

Ja, ik ben me er écht wel van bewust dat ik na afloop van de yoga lessen in Nederland naar huis moet fietsen door de regen, er na de les geen vers fruitsapje voor me klaar staat en ik de asana’s niet op een wit strand kan oefenen maar ik ga het toch doen!

Ik ben blij dat ik het een kans heb gegeven. Yoga is leuk!

Deze droomplekken hebben een plekje in ons hart veroverd. En wat is er nou leuker om ze met elkaar te delen? Ter inspiratie voor een verre reis, voor het opzoeken van informatie over landen waar je nog nooit van gehoord hebt of gewoon om iedereen die het maar wil mee te laten dromen bij jouw mooiste plek op aarde.

Mijnmooisteplekopaarde.nl verzameld deze pareltjes en heeft al heel wat prachtige bestemmingen bij elkaar weten te sparen. Stuk voor stuk met een bijzonder verhaal.

Hou deze website goed in de gaten, dagelijks wordt de mooie-plekken-lijst aangevuld met nieuwe aanwinsten. Pas wel op: Reisdrang gegarandeerd!

Onze mooiste plek hebben wij net gepost; met dit weer dromen wij het liefst weg bij de witte stranden van de Malediven.

Wat is jouw mooiste plek op aarde?