Een wereldreis, een droom die we beide al jaren hadden. Nadat ons plan om een jaar op reis te gaan was geboren zijn we in de wondere wereld van het reisbloggen gedoken. Honderden blogs over de meest geweldige reizen vlogen ons om de oren. We gingen opzoek naar reiservaringen (positieve én negatieve), reis- en voorbereidingstips, verhalen en inspiratiebronnen. Al onze voorgangers hebben ons flink op weg geholpen en wat hebben we genoten van hun reisverhalen. Wanneer je, thuis achter je computer, over een wereldreis leest is het moeilijk een beeld te schetsen hiervan. Nu we er middenin zitten geloven we pas écht dat het lang niet altijd rozengeur en wodka lime is, ondervinden we dat er toch echt verschil bestaat tussen reizen en vakantie vieren en kunnen we beamen dat indrukken opdoen soms best vermoeiend kan zijn. Nee, we willen niet ruilen. En nee, we hebben er nog lang niet genoeg van. Waarschijnlijk zul je dat goed begrijpen na onze hoogte- en dieptepunten van het afgelopen half jaar.

De grootste meevaller?
Sjoerd: Midden in de nacht mijn telefoon verliezen in een tricycle, vervolgens uren (voor mijn gevoel) opzoek gaan naar de chauffeur en verrast worden door de eerlijkheid van de (Filipijnse) mens. De telefoon die voor deze meneer waarschijnlijk een paar maanden loon zou betekenen, kwam hij netjes afleveren nadat hij hem in zijn wagentje zag oplichten door de vele gemiste oproepen van ons.
Evelien: De spinnen-teller die nog steeds op 0 staat maakt me erg gelukkig.

De grootste tegenvaller?
Sjoerd: In de tweede week van deze reis getuige zijn van een dodelijk ongeluk in Namibië en 22 mensen moeten bevrijden uit een krakkemikkige bus. Dan vraag je je wel even af of reizen echt zo leuk en veilig is.
Evelien: De torenhoge prijzen in Australië (tijdens de feestdagen) waardoor we onze Oostkust roadtrip moesten afblazen en ik dus niet heb kunnen duiken in de Great Barrier Reef. Dat stond ( staat dus…) behoorlijk hoog op mijn lijstje.

De leukste mensen die we tot nu toe zijn tegen gekomen?
Sjoerd en Evelien: Onze reisgenoten in Afrika! Een maand lang trokken we op met een groep van negen totaal verschillende mensen die het stuk voor stuk geweldig goed met elkaar konden vinden en elkaar 100% respecteerden.

De meest vervelende personen?
Sjoerd en Evelien: Een schreeuwende Amerikaanse in onze groep in Tibet die bij alles B zei wanneer de rest van de groep A zei.

Mooiste uitzicht?
Sjoerd: Het uitzicht vanuit het basecamp op de Mount Everest, Tibet.
Evelien: Het veranderen van het landschap tijdens de 48 uur durende treinreis van Chengdu naar Lhasa, Tibet. Van de groene bossen naar rotsen naar sneeuw naar bergen. Geweldig mooi!

Waar heb je het meest gelachen?
Sjoerd en Evelien: Op de Chinese Muur waar we ongeveer 300 keer op de foto zijn gezet door hysterische Chinese toeristen in eigen land. De dreads van Sjoerd en blonde haren van Evelien waren voor hen meer bijzonder dan die hele muur. Aan het eind van de dag hadden we spierpijn in onze kaken van het lachen.

Meest heerlijke eten?
Sjoerd: Typisch Nepalees eten in Kathmandu. Een soort tapas met als afsluiter yoghurt met honing.
Evelien: Sushi in Hong Kong. Eigenlijk was het onbetaalbaar maar wel geweldig lekker.

Meest smerige maaltijd?
In koor: Maissoep met crackers in Melbourne toen we besloten dat het wel eens tijd werd voor het échte backpacken.

Leukste dier?
Sjoerd: Een olifant op een paar meter afstand tijdens een walk-safari in Botswana.
Evelien: De nijlpaarden in de Okavango Delta in Botswana waren gaaf!

Meest nuttige voorwerp in je backpack?
Sjoerd: i-Pad, je bent een flashpacker of je bent het niet!
Evelien: Zipperzakjes. Mooie uitvinding.

Meest onnuttige voorwerp dat we beter thuis hadden kunnen laten?
Sjoerd: Mijn veel te zware en plek rovende wandelschoenen. Het aantal keer dat ik ze aan heb gehad zijn op één hand te tellen.
Evelien: Mijn onhandige snorkelset. Wel veel gebruikt maar op elke hoek van de straat/strand te huren.

Grootste irritatie aan elkaar?
Sjoerd: De schoonmaakwoede van Evelien. Zelfs in de camper in Nieuw-Zeeland word ik achterna gezeten met een bezempje.
Evelien: De rook-stops op onmogelijke momenten van Sjoerd zodat we eerst opzoek zijn naar een rookzone en daarna pas naar vervoer.

Leukste transportmiddel?
Sjoerd: De catamaran in de Filipijnen waarmee we onbewoonde eilandjes bezochten.
Evelien: Op de fiets door Xian, China. Simpel maar te gek, het crossen door de smalle straatjes binnen de stadsmuren.

Wanneer was je echt bang?
Sjoerd: In Johannesburg voelde ik me niet echt op mijn gemak. Gaan Googlen op ‘Johannesburg en criminaliteit’ is dan geen goed idee…
Evelien: Die nijlpaarden in de Okavango Delta in Botswana zijn op een afstand erg leuk maar ze ‘s nachts rollend over je tentje op de camping aantreffen klonk iets minder fijn.

Leukste hostel/hotel?
Sjoerd: Ons hostel in Xian in China waar we een kookcursus dumplings maken kregen.
Evelien: De boomhut in Railay, Thailand. Een geweldig mooi uitzicht, midden in de jungle.

Meest verschrikkelijkste hostel/hotel?
In koor: Het poephotel in Lhasa. Hier overstroomde het toilet en werden we uitgelachen door het personeel. Maar of we wel even af wilden tikken…

Het land dat tot nu toe de meeste indruk heeft gemaakt?
Sjoerd en Evelien: Tibet! Hierom!

En welk land was toch iets minder leuk dan verwacht?
Sjoerd: Zimbabwe. Hier besloten we onze Afrika tour af te breken. Waarschijnlijk was dat de reden dat ik niet van het land heb kunnen genieten. Helaas.
Evelien: Na de Filipijnen viel het me op dat Thailand toch behoorlijk toeristisch was. Maar Bangkok meegemaakt hebben was te gek.

Meest vriendelijke bevolking?
Sjoerd en Evelien: Indonesië. Behulpzame en zeer geïntereseerde mensen.

Leukste nachtleven?
In koor: De shooterbar Cocomangas op Boracay! *hik*

Wat mis je het meest?
Sjoerd: Vriendjes om een biertje mee te drinken en voetbal kijken op zondag.
Evelien: Een eigen badkamer. En een eigen bed. Van sommige bedden krijg ik nu nog jeuk.

Waar wen je aan tijdens het reizen?
Sjoerd: Het niet hoeven werken en je er ook niet druk over te hoeven maken.
Evelien: De grote afstanden die je aflegt om van A naar B te komen. Amsterdam wás altijd een eind reizen. Voor mijn gevoel ligt het nu om de hoek.

Het meest vermoeiende aan reizen?
Sjoerd en Evelien: Elke dag opzoek gaan naar slaapplaatsen, eetplekken en vervoer. Het uitzoekwerk kost enorm veel tijd en energie. Met name wanneer je er een keertje géén zin in hebt. Ook het altijd onderweg zijn kan soms zwaar vallen. Dit was de reden dat wij een ‘vakantie’ inlasten in Boracay.

Als afsluiter, het meest geweldige aan reizen?
Sjoerd: Het veroveren van de meest geweldige plekken waar we het bestaan niet eens van af wisten!
Evelien: De vrijheid en het onbezorgde dat reizen met zich meebrengt. Plus het ontdekken van de levensstijlen en cultuur van de bevolking over de hele wereld. Mooi om zoveel verschillende mensen te ontmoeten die hun leven allemaal op een andere manier invullen maar eigenlijk ook gewoon allemaal hetzelfde doen. En en en…

Wordt vervolgd! Want reizen is fantastisch!

Zo bezochten we het op drie na grootste meer van Nieuw-Zeeland, Lake Wanaka. Een prachtig helder blauw meer met aan de overkant hoge, besneeuwde bergtoppen. (Zie hierboven)

Ook blijven we ons verbazen over de vele kleuren water die we hier al zijn tegengekomen. Lake Ruataniwha (wie kent het niet…) heeft het meest turquoise water dat we ooit gezien hebben.

En ook het uitzicht op de Mount Cook, de hoogste berg van Nieuw-Zeeland, mag natuurlijk niet in dit rijtje ontbreken. Deze berg is 3766 meter hoog en is vernoemd naar de Engelse zeevaarder James Cook. Mount Cook ligt in het Nationaal park Aoraki dat samen met nog twee andere nationale parken één van de UNESCO World Heritage Sites is. Het park bevat 72 gletsjers die 40 procent van het park bedekken.

Nog één week zullen we genieten van de rust en wonderschone natuur van Nieuw-Zeeland. Daarna zijn we helemaal opgeladen voor Tahiti. Op 2 februari vliegen we naar dit tropische eiland dat bekend staat om zijn metershoge surfgolven.

Time for some action!

Waar Evelien normaal schrijft over alles wat we mee maken, wil ik met deze blog vooral laten zien hoe geweldig, adembenemend, fantastisch mooi en divers Nieuw-Zeeland is en hoe kan dat beter door veel foto’s te laten zien.

Zo ontbijten en lunchen we dagelijks ‘en route’ en stoppen we als we een mooi plekje gespot hebben.

Rijden we langs geweldige kusten, die woester zijn dan The Gread Ocean Road.

Stoppen we onderweg om “the pancake rocks” te bekijken.

Of omdat we op de kaart gezien hebben dat er een geweldige lagoon te zien is.

De diverse watervallen op weg naar de Gletsjer Franz Josef mogen natuurlijk ook niet ontbreken.

Om vervolgens aan te komen bij de Franz Josef en je te realiseren hoe nietig je als mens eigenlijk bent.

In beeld een overzicht van wat wij zoal onderweg zien, nog 2 weken gaan we op pad in onze groene Jucy en cruissen we door dit geweldige land, “shine, shine on” zal nog vaak te horen zijn!

Wist je dat…

Sjoerd ondertussen omgetoverd is tot een ware Yeti, aangezien er in geen velden of wegen ook maar een kapper te vinden is, en als je die eindelijk vindt gesloten is, omdat je natuurlijk alleen maar op donderdag en vrijdag werkt…

Onze Jucy camper uitgerust is met een flatscreen tv en dvd speler en we elke avond The Big Bang Theory kijken..

Evelien zelfs in de camper van schoon houdt en erg gelukkig is met het meegeleverde bezempje…

We bijna alle nummers van onze i-Pod gehoord hebben en vriend Bas dringend verzoeken om een update…

Sjoerd als een malle door Nieuw-Zeeland rijdt, maar niet altijd rekening houdt met de bochten en hobbels waardoor de eieren en jam al gesneuveld zijn…

Evelien verbazingwekkend goed als Tom Tom navigeert, en Tom Tom vervangen wordt door E E…

We op dit moment al ruim 1500 km gereden hebben…

Na het oversteken van de Tasman-zee vanuit Australië maakten wij kennis met Nieuw-Zeeland. We verruilden het slapen in hostels, hotels en villa’s in voor, jawel, een camper. De ultieme vrijheid, altijd in het bezit van een slaapplek en genieten van prachtige landschappen waar en wanneer we maar willen, het reizen met een camper door Nieuw-Zeeland is geweldig.

Op dit moment bevinden we ons in het noorden van het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland. Ongeveer 1km verderop ligt het Nationaal park Abel Tasman. Met zijn 22.550 hectare is het Nationaal park Abel Tasman het kleinste nationaal park van Nieuw-Zeeland. In 1642 ontdekte Abel Tasman, de Nederlandse zeeman en ontdekkingsreiziger, per toeval de kust. Vandaag de dag staat park vooral bekend om zijn outdoor activiteiten als wandelen en kayaken. Het is niet mogelijk om per camper of auto het park te betreden. Er lopen dan ook geen wegen door het park, alleen voetpaden. Abel Tasman telt vele plekken waar je kunt kamperen wanneer je een meerdaagse wandel- of kayaktocht maakt. Wij kozen voor een 12km lange wandeling langs de goudgele stranden, dichtbegroeide bossen, watervallen, en grotten omgeven door een azuurblauwe zee. Een tocht met een view die we niet snel zullen vergeten.