De backpacks hebben we onder het bed geschoven, de afritsbroeken verbannen naar het achterste gedeelte van de kast en de moneybelt was zo ontzettend leeg dat we hem maar weggegooid hebben. Er is een hoop veranderd. Nog dagelijks krijgen we de vraag of we alweer gewend zijn aan het leven in Nederland. Ja! Nee? Zo goed als. Bijna? Geen idee eigenlijk. Het is nu gelukkig niet meer zo moeilijk om met het Nederlandse ritme mee te draaien als een aantal weken geleden. Maar wanneer je bedenkt wat we allemaal gezien hebben en waar we allemaal geweest zijn maakt onze gedachten een grote sprong terug in de tijd en zijn we even terug in Afrika, Azië of Zuid-Amerika. De eerste dagen waren verschrikkelijk raar. Daar zit je dan op de bank. “En nu?” was de grote vraag van de dag. We moesten elkaar het antwoord schuldig blijven. We waren zo gewend aan het feit dat je van land naar land reist en nieuwe plekken ontdekt. Ineens hoef je dat niet meer te doen. Je hebt een dak boven je hoofd en dat is vanzelfspekend. Heb je honger? Dan loop je toch gewoon even naar de supermarkt om de hoek. Dat kun je zelfs doen met je ogen dicht.

Het backpackleven is een raar leven. Iedereen praat met elkaar en heeft dezelfde passie, namelijk de wereld rond reizen. Ook word je niet beoordeeld op je uiterlijk. Een kapotte broek, vieze trui of ongewassen haren? Er zijn veel ergere dingen waar je je druk over kunt maken. Iedereen is relaxed, geniet van al het moois en is levenslustig. Je zult begrijpen, het is niet moeilijk om je aan te passen aan deze levensstijl. En wat ontzettend verfrissend werkt: Niemand zeurt! Want hoe low-budget je ook reist, je reist wel! Dat betekent dat je geluk hebt gehad dat je in een land bent geboren dat relatief ‘rijk’ is. Wanneer je het leven in Afrika of in Zuid- en Midden-Amerika aanschouwt komt het bij een backpacker niet eens in zijn of haar hoofd op om te zeuren.

Vrijwel direct bij terugkomst merkten wij dat ons hoofd even rust kreeg. De dagelijkse indrukken die we tijdens het reizen te verwerken kregen werden even stop gezet. En dan pas ga je denken en de indrukken ordenen. Indrukken die al een tijdje in de ‘wachtrij’ stonden omdat je nog bezig was met het land dat je daarvoor bezocht. Het is lastig te beschrijven maar dagelijks denken wij nog: “Oh, daar zijn we ook nog geweest!” of “Jeetje, dat hebben we ook nog gezien, dat was ik al bijna weer vergeten!”. Tijdens onze eerste dagen in Nederland waren we vooral heel sip dat we weer terug waren. Het regende, alles was nog precies hetzelfde en daardoor leek het alsof je nooit was weggeweest. Maar lopen sippen is niet onze stylo! Met een kleine draai aan de knop veranderden we deze gedachten in: “Wat ontzettend gaaf dat we dit hebben mogen en kunnen doen.” Een droom werd werkelijkheid. Eentje die we nooit zullen vergeten.

Het binnenstappen in een andere wereld brengt ook grappige en fijne dingen met zich mee. Hier een kleine greep uit de Nederlandse variant van onze Wist-je-dat-jes:

Wist je dat…

* Evelien in de eerste week telkens achterom keek wanneer zij mensen Nederlands hoorde praten. “Hee, een Nederlander!”

* Het behoorlijk wennen is dat je backpackkloffie hier als ‘onverzorgd’ wordt beschouwd.

* Wij beiden geen mobiel internet meer hebben maar, net als tijdens onze reis, alleen kunnen internetten waar er WIFI is.

* Wij het mobiele internet nog geen seconde hebben gemist en ons afvragen waarom je 24/7 op allerlei mogelijke manieren bereikbaar moet zijn. Over echt belangrijke zaken wordt toch gewoon gebeld?

* Evelien een tijd geleden perongeluk iemand in het Spaans begroette.

* We soms nog steeds het toiletpapier in een prullebak willen gooien in plaats van in het toilet.

* Wij beiden een andere slaapplekk hebben omdat ons huis nog verhuurd is. Feitelijk zijn we dus nog niet echt ‘thuis’ en leven we nog steeds uit onze backpack.

* Evelien precies één maand na terugkomst een baan vond bij een ontzettend leuk communicatiebureau in Zwolle waar ze volgende maand al aan de slag kan. Maar het leukste komt nog: Eén van onze vele volgers op Twitter wees haar op deze baan. Marieke, ontzettend leuk dat je ons al zo’n lange tijd volgt en ontzettendontzettend bedankt voor je geweldige tip!

* We binnenkort gaan beginnen aan een groot knip-en-plak-project met Blurb.

* Sjoerd iedereen (maar dan ook iedereen!) graag vertelt hoe geweldig leuk surfen wel niet is.

* Wij het afgelopen jaar de meest gevaarlijke steden hebben bezocht, er nooit wat vervelends gebeurd is, en in de eerste maand Arnhem de ruiten en het slot van de auto van Evelien ineens verdwenen waren. Welcome home…

* Wij beiden nog geen seconde spijt hebben gehad van de grote beslissing die wij vorig jaar maakten: We namen ontslag, we verhuurden ons huis, stopten wat t-shirts en een korte broek in onze backpack en stapten een onzeker en avontuurlijk leven binnen. Home is where the heart is!

And last but not least:

* We nog langgg niet uitgedroomd zijn en we hopen dat we door middel van deze reisblog jullie allemaal aangestoken hebben met het reisvirus!

Natuurlijk moeten jullie, als groentjes, net als wij vallen en opstaan. Maar we zijn de beroerdsten niet. Zo vlak voor vertrek is het stressen geblazen en wil het nog wel eens zo zijn dat je het een en ander over het hoofd ziet. No worries, wij hebben onze reis overleefd en zijn teruggekomen met een backpack vol tips voor wereldreizigers. Gratis! Ga er even goed voor zitten en pak je beruchte Excell-checklijst er bij.

Tip 1.
Ga je naar Afrika en ben je van plan een overland tour te gaan maken zorg dan voor een warme slaapzak. Tijdens onze tour kampeerden wij op de meest fantastische plekken. Overdag was het er ontzettend warm maar ‘s nachts was het zonder goede slaapzak bijna niet uit te houden. Onze groepsgenoten lagen in hun tentjes met vijf lagen (!!!) kleding aan nog steeds te rillen terwijl wij, gewapend met een Marmot slaapzak in ons tijger ondergoed heerlijk warm sliepen.

Tip 2.
Wij maakten tijdens onze wereldreis veel vluchten. De vliegmaatschappijen waar wij mee vlogen waren aangesloten bij Oneworld. Wij schreven ons in voor de Executive Club van British Airways en spaarden vele Avios points waarmee we bijna gratis extra vluchten konden maken.

Tip 3.
Denk nog eens goed na of je die zware, grote en lompe wandelschoenen echt nodig gaat hebben. Sjoerd sjouwde een jaar lang een paar bergschoenen met zich mee die hij maar een aantal keren heeft gedragen. De grootste wandeling die wij maakten was in Nieuw-Zeeland, deze tocht was twaalf kilometer en was perfect af te leggen op goede stevige gympen. Ga je wandelen in Nepal? Koop je wandelschoenen daar, op elke hoek van de straat is een outdoor winkel te vinden. De meeste spullen zijn een heel stuk goedkoper dan in Nederland. Ook was Nepal tijdens onze reis het goedkoopste land om spullen naar Nederland te versturen.

Tip 4.
Wij zweren bij onze gekleurde en waterafstotende Fjällräven packing bags. T-shirts in rood, ondergoed in zwart, zwemkleding in wit, etc. Op deze manier hoef je niet lang te zoeken en grijp je nooit mis. Ook makkelijk om mee te nemen naar het strand in plaats van een grote strandtas.

Tip 5.
Het klinkt misschien een beetje suf maar doe het maar wel: Stop een pen in je daypack. Tijdens onze reis hebben we tientallen arrival cards moeten invullen. Deze kaartjes krijg je in het vliegtuig en dien je in te leveren bij de douane. Op deze manier kun je meteen doorlopen terwijl iedereen hun arrival card nog aan het invullen is aan de schrijftafels.

Tip 6.
Stop je waardevolle spullen uit je broekzak in je daypack en leg ze niet open en bloot in het plastic bakje bij de douane controle. Vaak staat er een rij voor het douanepoortje en moet je wachten terwijl je spullen al op de lopende band liggen en je ze niet gelijk kunt pakken. Een losse smartphone of portemonnee is veel onopvallender mee te nemen dan een hele rugzak.

Tip 7.
Koop een travel/flight bag voor je backpack. Onze travel/flight bags waren knal geel en heel gemakkelijk te spotten op de bagageband. Ook zijn ze uitgerust met een ritssluiting waar je een slotje aan vast kan maken. Op deze manier kan er nooit iemand iets onopgemerkt in je tas stoppen. Ook kun je deze zakken goed gebruiken wanneer je geen kluisje op je kamer hebt. Wij stopten onze waardevolle spullen in deze zakken en sloten ze af met een cijferslotje. Een knalgele grote zak wordt minder snel achterover gedrukt dan een losse Iphone.

Tip 8.
In de categorie handige spullen voor onderweg zijn genomineerd: Hoofdlampjes in plaats van een zaklamp. Zipperzakjes voor werkelijk alles. Waszakken uit hotels. Een sarong als badhanddoek, picknickkleed, gordijn, dekentje, etc. etc. Ducktape voor het afplakken van toilettasspullen die niet 100% afsluiten.

Tip 9.
Wanneer je je huis verhuurt tijdens je reis, zorg dan voor een ‘nood doos’ met wat fijne en handige spullen erin. Wij verhuurden ons huis precies een jaar maar zijn één maand eerder teruggekomen. Met andere woorden, op dit moment kunnen wij ons huis nog niet in en dus ook niet bij onze spullen. Gelukkig hebben we het afgelopen jaar prima leren leven met minder spullen om ons heen maar een leuk ‘nieuw-oud’ t-shirt in plaats van ons backpackerskloffie zou wel fijn zijn.

Tip 10.
Last but nog least: Geniet van elke seconde, voor je het weet ben je weer thuis!!!

Tijdens onze laatste twee dagen in San Sebastian begonnen we het koud te krijgen (We moesten zelfs lange mouwen aan!) en kregen we last van een allergische reactie op de drie druppels regen die daar vielen. We besloten de zon op te zoeken in Barcelona want hell no dat wij ons opgespaarde bruin eraf laten spoelen en straks niet gebruind op Schiphol staan.

In Barcelona is een hoop te doen. Deze volgens Sjoerd mooiste stad van de wereld bruist. Helaas ook van de Nederlanders. Tijdens de metrorit naar ons ****hotel (zoiets leuks moet leuk afgesloten worden natuurlijk) hoorden we van alle kanten Nederlandse geluiden. En ook in de binnenstad zelf staan de Nederlanders vooraan in de rij bij de ijskraam. Maar gelukkig is het niet moeilijk om de toeristen massa te ontvluchten en plekjes te vinden met het échte Spaanse straatbeeld. Op deze plekken wordt alleen Catalaans gesproken en gelukkig verstaat men hier zelfs het welbekende Panamese-stuntel-Spaans.

Maar ook de toeristische hotspots zijn hier prachtig. Met dank aan architect Gaudí die hier zijn sporen heeft achtergelaten. Zo bezochten wij de enorme basiliek Sagrada Família. De bouw van deze kerk begon in 1882 en men verwacht over 30 jaar de laatste steen te leggen. Mañana mañana, daar houden wij van.

Sagrada Família, Calle Mallorca, 08034 Barcelona
Openingstijden: 09:00-18:00 (okt-mrt) 09:00-20:00 (apr-sep)
Toegangsprijs: € 8,00 maar kijken kijken niet kopen is ook leuk.

Dé boulevard van Barcelona is de Rambla. Deze geweldig mooie boulevard, aan beide zijden omgeven door bomen voor wat schaduw, is de perfecte plek om te struinen en mensen te kijken. De vele straatartiesten, balletje-balletje oplichters, zakkenrollers en meuk verkopers maken deze plek tot de meest levendige plek van de stad. Ook laten toeristen zich hier graag afzetten door de vele restaurantjes waar een biertje maar € 7,50 kost. La Rambla bestaat uit verschillende delen en daarom wordt deze boulevard ook wel de Ramblas (meervoud) genoemd.

Er valt in Barcelona een hoop te beleven maar het is ook een erg fijne plek om niets te doen en terug te blikken op elf geweldige maanden wereldreizen. Over een aantal dagen zullen wij weer voet op Nederlandse bodem zetten en is er aan deze reis definitief een einde gekomen. Ja, dat is een heel vreemd idee. Maar zolang het zonnetje schijnt, er om ons heen Catelaans gesproken wordt en er op bijna iedere straathoek een Gaudí schat schittert is dat nog moeilijk te bevatten…

Op 1 augustus 2011 startte ons grote avontuur op de luchthaven Schiphol. Familie en vrienden zwaaiden ons daar gedag en wij sprongen (letterlijk, want we misten bijna onze eerste vlucht…) in het vliegtuig naar Zuid-Afrika. De eerste stop was Jeffreys Bay, een gezellig dorp in de Oost-Kaap dat bekend staat als ’Home for the perfect wave’. Jeffreys Bay staat namelijk in de top 5 van beste golfbestemmingen in de wereld. Een prima plek om je te verdiepen in de de kunst van het surfen .

Na een week gestuntel in Jeffreys Bay reisden wij door naar Kaapstad. Deze stad mag zich met recht een van de mooiste steden ter wereld noemen. Kaapstad ligt op een schiereiland aan de beroemde Tafelberg. Het prachtige berglandschap, de wijngaarden, palmbomen, witte stranden, en de blauwe oceaan maakten deze stad een plek om niet snel te vergeten.

In Kaapstad maakten wij kennis met een groep leuke mensen, onze nieuwe reisgenoten. Vanuit hier startte onze Dragoman overland-tour door Namibië, Botswana en Zimbabwe. Een geweldige ervaring met een hoop hoogte punten. Zo zagen wij de zon opkomen op de beroemde Dune 45 in Namibië, kampeerden we into the wild in Spitzkoppe, bezochten we de meest prachtige national parks waar we werden getrakteerd op olifanten, leeuwen, zebra’s en nog veel meer. Ook bezochten we de Okavango Delta in Botswana waar we vanuit een mokoro op een steenworp afstand nijlpaarden en olifanten spotten. En of dat nog niet genoeg was bezochten we in Zimbabwe de breedste watervallen van Afrika, de Victoria Falls. Deze watervallen vormen de grens tussen Zambia en Zimbabwe en staan op de werelderfgoedlijst van UNESCO. En terecht!

Helaas kende Afrika voor ons ook een aantal dieptepunten. Zo besloten wij in Zimbabwe onze overland-tour vroegtijdig af te breken en vielen onze plannen voor Malawi, Mozambique, Tanzania en Kenia helaas in het water.
Dragoman stelde ons teleur met het feit dat hun chauffeur, bleek achteraf, drugs mee smokkelde de grens over naar Namibië. Verstopt tussen onze backpacks in de bagageruimte van de truck, nam deze vriendelijke meneer de meest strafbare goederen met zich (ons…) mee van Zuid-Afrika naar Namibië. Namibië was prachtig, maar voor vijftien jaar, nee bedankt…

Helaas hield hier de narigheid niet op. Zo waren wij getuige van een dodelijk ongeluk op een verlaten weg in de woestijn van Namibië. Een overland-truck met daarin 22 Italianen kantelde vlak voor onze neus en hierbij kwamen twee reizigers om het leven. Samen met de rest van de groep en onze crew hebben we in de volle zon eerste hulp verleend aan deze mensen. De eerste ambulance kon de plek des onheils pas een uur na het ongeluk bereiken. Wanneer we terugdenken aan deze verschrikkelijke dag krijgen we nog kippenvel. Bloed, geschreeuw en onmacht staan ons in het geheugen gegrift. Het eerste wat we wilden doen was natuurlijk alarm slaan, een angstaanjagende gedachte; onze tourguide die het alarmnummer van Namibië niet wist… Voor ons waren dit redenen genoeg om, met pijn in ons hart, het prachtige continent Afrika vroegtijdig te verlaten. Eén ding is zeker: ooit maken wij deze trip nog af. Maar niet met Dragoman…

Na Afrika reisden wij af naar Azië. Na een vlucht van dertien uur bereikten wij Hong Kong. Waar we in Afrika na uren rijden op een onverharde weg geen mens tegenkwamen, werden we hier overspoeld door drukte en chaos. Op elke vierkante meter was hier iets te beleven. We hebben hier ons dan ook een week lang goed vermaakt. We bezochten het Las Vegas van Hong Kong, Macau en struinden over de vele nachtmarkten die Hong Kong rijk is.

Vanuit Hong Kong vlogen we door naar de hoofdstad van het inmense China, Beijing. Een stad met meer dan vijftien miljoen inwoners die ook wel Peking wordt genoemd. We bezochten hier onder andere de Verboden Stad en de Great Wall. Nog nooit zijn we zo vaak op de foto gezet als in China. We praatten met handen en voeten met de lokale bevolking en hadden er een geweldige tijd.

In Beijing maakten we kennis met de Chinese manier van het reizen per trein. Viertien uur lang stonden we in het middelpunt van de belangstelling tijdens de treinrit naar Xian. Tussen de op de grond spugende Chinesen keken ook wij onze ogen uit. Dit was nog maar een voorproefje voor de treinrit die daarop volgde. Vanuit Chengdu vervolgden wij onze reis naar Lhasa in Tibet. Tijdens deze 48 uur durende rit zette Sjoerd een snurkende Chinees op de gang en dansten we met het trein personeel op Justin Timberlake.

Tibet was een ‘land’ om nooit te vergeten. De prachtige stad Lhasa heeft ons hart gestolen. Net als het binnenland van het bijzondere Tibet. Het hoogtepunt (letterlijk en figuurlijk) was het Mount Everest Base Camp. Hier leerden we de andere kant van het machtige China kennen. Op 5.000 meter hoogte werden we gearresteerd door de Chinese politie en werden we flink aan het denken gezet.

Geraakt door Tibet zijn we zeker. Ook al wordt dit land nog zo onderdrukt, de Tibetanen blijven positief en vriendelijk. Zij vinden troost en kracht in hun geloof, het Boeddhisme. Wij doken in deze godsdienst zonder god en vonden hierin een hoop inspiratie. Om Mani Padme Hum zullen wij voor altijd met ons meedragen.

Via Nepal reisden wij door naar de Filipijnen. Hier vierden wij zes weken lang vakantie op de meest witte stranden die wij ooit hebben gezien, het prachtige Boracay. In Boracay leerden wij kitesurfen en genoten wij van de island vibe en dronken we iets te veel shooters bij de Cocomangas.

In Thailand beleefden wij crazy nights in Bangkok samen met Arnhemse vriend Sjoerd2. Wij ontmoetten hem tijdens zijn rondreis door Thailand en reisden twee weken met hem in flashpacker style Thailand door.

In Indonesië beleefden wij korte nachten op Java. Zo zagen wij de zon op komen aan de voet van de Bromo vulkaan en aanschouwden wij het blauwe vuur op het Ijen Plateau. We genoten van rust en reinheid in Ubud (Bali) en leefden als Hollywood sterren in het surfmekka Padang Padang.

Na Azië achter ons gelaten te hebben, luidden wij 2012 in met het mooiste vuurwerk ter wereld. In Sydney (Australië) proostten wij samen met 1,5 miljoen feestgangers op een spetterend nieuw jaar. Het nieuwe jaar startten wij met een mini roadtrip over de prachtige Great Ocean Road.

Dit was nog maar een voorbereiding op het echte werk. In Nieuw-Zeeland crosten we in een groot groen gevaarte van noord naar zuid en weer terug. Wat zijn we toch lucky, we hebben de meest prachtige plekken van Nieuw-Zeeland mogen bewonderen.

Na een half jaar wereldreizen maakten we de balans op en zongen we weer: ‘En we gaan nog niet naar huis, nog lange niet, nog lange niet…’

Na 3.600 kilometer roadtrip in Nieuw-Zeeland vonden we rust in Tahiti om vervolgens een plek te bezoeken die erg hoog op het lijstje van Evelien stond: Paaseiland was machtig mooi.

We maakten de oversteek naar het vaste land van Zuid-Amerika. In Peru genoten we van Cusco (waar Evelien verliefd werd op de alpaca) en bezochten vanuit daar de oude Inca stad Machu Picchu.

In Quito (Ecuador) voelden we ons voor het eerst onveilig. We werden hier bijna beroofd door een groepje mannen en besloten te ‘vluchten’ naar de Galapagos Eilanden. Een week lang leefden we op het water tussen schildpadden, dolfijnen en haaien. Het bezoeken van de Galapagos was een duur grapje maar hadden we voor geen goud willen missen.

We reisden door naar Colombia en genoten van de salsa klanken in Cartagena. Hier ontmoetten we Arnhemse Juul die al negen maanden lang in haar eentje door Zuid-Amerika trok. Colombia is lang niet meer zo onveilig als voorheen en wordt steeds meer bezocht door reizigers. Het land heeft voor ieder wat wils, van blauwe zee met witte stranden tot bruisende steden en een prachtige jungle.

We lieten Zuid-Amerika achter ons en reisden verder naar Midden-Amerika. In Panama bezochten we de eilandengroep Bocas del Toro waar we ons waagden aan een nieuwe uitdaging: het leren van de Spaanse taal. Vier weken lang was het van maandag tot en met vrijdag zwoegen en zweten geblazen in het klaslokaal van Habla Ya, onze Spaanse school. Evelien ontdekte hier yoga en Sjoerd surfte hier met Piler, zijn nieuwe vriend uit het Panamese surf team.

Op dit moment schitteren we op de hoge golven van Playa Jaco in Costa Rica. Ons favoriete liedje ‘En we gaan nog niet naar huis, nog lange niet, nog lange niet…’ hebben we ondertussen vervangen voor ‘We zijn er bijna, we zijn er bijna, maar nog niet helemaal!’ Over een maand reizen we terug naar de plek waar het allemaal begon, luchthaven Schiphol.

Maar dat is pas over vier weken. Dat zijn 28 dagen, ook wel 672 uren, 40.320 minuten of 2.419.200,07 seconden. En dat duurt nog zoooo lang!

De brulapen in Cahuita fungeerden als een perfecte wekker. Op een mooie zonnige, maar vooral ook vroege ochtend, vertrokken wij vorige week richting Playa Jaco. Het surfseizoen aan de caribische kust van Costa Rica loopt op zijn eind en daarom maakt heel surfend Costa Rica de oversteek naar de Pacifische kust waar het op dit moment het surfseizoen is. De Pacific Coast staat bekend om zijn hoge golven en vele surfspots, dit belooft dus veel goeds.

De afgelopen periode hadden wij op surfgebied niet veel geluk. Zo maakten wij de grootste plannen voor Panama (Bocas del Toro) maar waren de golven het grootste gedeelte van de tijd ver te zoeken. Dit zorgde er overigens wel voor dat we dagelijks netjes ons huiswerk maakten voor Spaanse les en niet stiekem spijbelden wanneer er hoge golven op komst waren.

Costa Rica maakt qua surfen een hoop goed. Op dit moment verblijven wij in Playa Jaco. Dit stadje staat bekend als de surfhoofdstad van Costa Rica. Het ligt op ongeveer twee uur rijden van de hoofdstad San José en is mede hierdoor een geliefde vakantieplaats. Niet alleen voor toeristen, maar ook voor de Tico (de inwoners van Costa Rica) zelf. Zij komen hier vooral in de weekenden.

Voordat wij naar Playa Jaco vertrokken, hoorden wij verschillende verhalen over dit stadje. Velen omschrijven Playa Jaco als druk, toeristisch, schreeuwerig en Amerikaans. Niet echt een omschrijving waar je warm van wordt. Maar het laagseizoen is net begonnen en de Amerikanen zijn zo goed als allemaal verdwenen. Zoals veel tropische landen heeft Costa Rica twee seizoenen: het droge seizoen (van november tot april) en het natte seizoen met regelmatige regenbuien in de middag en, niet geheel onbelangrijk, lagere prijzen.

Playa Jaco is rond deze tijd van het jaar zo goed als uitgestorven. Zo logeren wij in een klein hotelletje waar wij op dit moment de enige gasten zijn en wij dus een privé zwembad hebben en liggen wij in de golven tussen de locals. Ook staat de natuur nu volop in bloei en zie je de mooiste kleuren groen om je heen. In dit laatste willen we ons zeker nog gaan verdiepen, de jungle schijnt hier prachtig mooi te zijn. Maar first things first, we gaan hier onze gemiste surf uren inhalen. Sjoerd neemt dit wel heel serieus en is sinds een paar dagen de trotse eigenaar van zijn eerste surfboard. Een stralende blauwe plank die het surfen er niet gemakkelijker op maakt. Na al ons gestuntel in Zuid-Afrika, Indonesië, Tahiti en Nieuw-Zeeland op een longboard is het de hoogste tijd voor een nieuwe uitdaging. Dit board lijkt de helft kleiner en maakt het evenwicht houden een stuk lastiger. Eerder dan dat hij hier de perfecte golf heeft gepakt, vertrekken wij hier niet.

Wij zijn erg benieuwd naar de rest van Costa Rica maar weten al wel dat de nadruk hier op surfen gaat liggen. En zeg nou zelf, wat is er nou fijner dan de hele dag op een plankje in de zee liggen en je, samen met de manta rays, laten meevoeren door de golven!?

Het woord yoga komt uit het Sanskriet en betekent ‘eenheid’ of ‘samenbrengen’. Ongeveer 4.000 jaar geleden werd deze sport ontdekt in India. Destijds was het een manier om tot een diepere staat van meditatie te komen. Eigenlijk is er in die 4.000 jaar weinig veranderd, vandaag de dag staat dit nog steeds centraal in yoga lessen die over de hele wereld gegeven worden. Yoga is het oudste systeem van persoonlijke ontwikkeling. Door yoga worden het lichaam en de geest gezond gehouden. Door het beoefenen van verschillende houdingen, die in de yoga wereld asana’s worden genoemd, word je bewust van je lichaam, geest en emoties met innerlijke rust als resultaat.

Leef je uit!

Het moet een combinatie geweest zijn van de wonderschone Balinese omgeving, de sfeer in Ubud en de pijn in mijn rug die binnen een uur verdwenen was, na één les yoga was ik om. Mijn yoga leraar bij The Yoga Barn leek precies te weten wat mijn lichaam op dat moment nodig had. De les werd gegeven tussen de rijstevelden, op de achtergrond klonk heerlijk rustige muziek en een frisse wind waaide door mijn haren, dat yoga was zo gek nog niet. Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet heel veel had met de zweverige woorden die mijn leraar tot mij sprak maar het ontspannen gevoel in mijn lichaam was een goed gevoel. Na de les liep ik met een rechte rug en ontspannen schouders de deur uit, of beter gezegd, het veld af.

Op dit moment volg ik yoga lessen bij Bocas Yoga. Deze yoga school, gerund door Laura Kay, is gevestigd op Isla Colon in de hoofdstad Bocas del Toro. Laura Kay, geboren in Panama en opgegroeid in Amerika, geeft hier dagelijks met veel plezier les. Haar knal paarse yoga huis staat twee straten verderop en biedt plaats aan ongeveer tien studenten per les. De asana’s zijn behoorlijk pittig maar enorm goed voor je lichaam. Waar ik eerder dacht dat bij yoga de nadruk op zweven lag, omschrijf ik de lessen van Laura Kay als een ware workout. Tegenwoordig loop ik met rechte rug en ontspannen schouders het paarse huis uit.

Ja, ik ben me er écht wel van bewust dat ik na afloop van de yoga lessen in Nederland naar huis moet fietsen door de regen, er na de les geen vers fruitsapje voor me klaar staat en ik de asana’s niet op een wit strand kan oefenen maar ik ga het toch doen!

Ik ben blij dat ik het een kans heb gegeven. Yoga is leuk!

Na een busrit from hell waarbij we geen oog dicht hebben gedaan (een nachtbus went nooit!) doordat de chauffeur over smalle weggetjes slingerde en loslopende koeien probeerde te ontwijken kwamen wij aan in Almirante. Daar hadden we even tijd om te ontdooien. De airco van de bus had namelijk de hele nacht op standje koelkast gestaan. In Almirante namen wij de watertaxi, hét vervoersmiddel op de eilandengroep. Deze bracht ons naar Isla Colón, het meest bevolkte eiland van de regio. Het stadje Bocas del Toro vormt het kloppend hart van dit eiland en is tevens de hoofdstad van de provincie.

Op dit eiland hoef je je geen moment te vervelen. Toch doen we dat wél en dat is heerlijk! Het is niet moeilijk je aan te passen aan de Caribische sfeertje. Tussen twaalf en vier lijkt het gehele eiland een middagdutje (siësta) te doen en buiten die tijden dien je jezelf niet al te druk te maken. Dat kan altijd morgen nog… Wij vullen onze dagen hier met surfen (al loopt het surfseizoen op zijn eind), yoga, duiken, lezen en hangmat hangen.

Maar we doen meer dan alleen luilakken. Sinds een week zitten wij dagelijks in de schoolbanken en met onze neus in de boeken. Om je verstaanbaar te maken in Zuid- en Midden-Amerika dien je Spaans te spreken. In Paaseiland passeerden wij de Spaanstalige grens. We spraken geen woord Spaans maar wisten ons met wat handen en voeten goed te redden. Toch was een praatje maken met de lokale bevolking een hele opgave. Tegenwoordig vragen we om de Spaanse menukaart (en weten we wat erop staat), begroeten we de buren in hun moedertaal en spreken we vier uur per dag non-stop Spaans. Van maandag tot vrijdag van 08:00u tot 12:00u is het namelijk keihard bikkelen bij Habla Ya, onze Spaanse school. Tijdens de lessen wordt er geen woord Engels gesproken en proberen wij ons verstaanbaar te maken zonder handen en voeten. Een hele (leuke) klus. Dagelijks worden we overladen met bergen huiswerk en leren we steeds een beetje meer. We oefenen woordjes op het personeel van ons hotelletje, bestellen waarschijnlijk gerechten waar de kok nog nooit van gehoord heeft en beginnen uit het niets van één tot honderd (en weer terug!) te tellen. Het mag dan allemaal nog niet zo Caribisch en vloeiend klinken, een leuke uitdaging is het zeker. De komende weken zetten we onze ‘studie’ dus nog even voort en blijven we hier lekker hangen.

Witte stranden, wuivende palmbonen, springende dolfijnen en andere tropische taferelen coming soon. Eerst studeren en daarna buitenspelen!

Panama City is booming! Als hoofdstad is dit de belangrijkste plek van Panama. Het is het economische hart van het land en het straatbeeld wordt bepaald door moderne kantoorgebouwen, luxe winkels, grote appartementen en chique restaurants en glinsterende casino’s. De hoge gebouwen schieten hier als paddestoelen uit de grond, op elke hoek van de straat wordt gebouwd aan iets nieuws, groots en glimmends.

Naast alle glimmende wolkenkrabbers en knipperende casino lichtjes is er in Panama City ook nog een groot aantal historische sporen uit de koloniale tijd terug te vinden. In Casco Viejo, het oude centrum van de stad, vind je prachtige paleizen, kerken en verdedigingswerken uit de koloniale tijd. Moderne en historische cultuur komen in Panama City samen.

Panama City is een van de belangrijkste business en financiele centra van Latijns-Amerika. Een wereldwijde economische crisis? In Panama is de economie blijven groeien. Een van de redenen hiervan is het Panamakanaal. Ongeveer 14.000 schepen varen jaarlijks door het 81 kilometer lange kanaal dat door Panama loopt en de Caribische Zee met de Atlantische Oceaan verbind. Dit zijn gemiddeld 38 schepen per dag. Al deze schepen betalen hier flinke bedragen aan tolgelden voor. 100.000 Dollar per doorvaart is geen uitzondering. Omvaren geen optie…

Wanneer je door Panama Stad wandelt, doe je dat met gevaar voor eigen leven. Waarom zou je gaan wandelen als er om de paar meter een taxi op je staat te wachten? Omdat wandelen leuk en gezond is? In Panama City niet. Voetgangers zijn hier in de minderheid en hebben niet eens een stoep gekregen. Wandelen in de berm voelt als level 10 van Super Mario Bros. Je springt over opstakels als betonblokken, volle afvalzakken en open riolen. Je kunt slingeren aan losse electriciteitsdraden en als je je ogen niet op de grond gericht houd kan het maar zo zijn dat je tot je middel in een put staat, aangezien deze geen deksels hebben. Ook de straat oversteken is een avontuur. Er zijn geen verkeerslichten, er komt geen eind aan de slinger met te hard rijdende auto’s en de taxi’s toeteren naar je of je écht geen lift wil.

Om de stad te verkennen sprongen, tot grote ergenis van Sjoerd en vreugde van Evelien, in een vrolijke hop-on hop-off bus. We kregen uitleg over de stad van een vriendelijke vrouw die wel zeven talen sprak (vloeiend!), zaten eerste rang en werden veilig voor de deur van de toeristische attracties afgezet. Een heerlijk tochtje om even bij te komen van level 10.

Mee met de stroom van het verkeer, mee met de gekte van de stad.

Wist je dat…?!

* Sjoerd vast kwam te zitten in de modder. Toen hij de betonblokken en vuilniszakken overleefd had, danste hij van blijdschap een modderpoel in waar hij zijn slippers verloor. Zijn voeten hebben we moeten wassen in een stroom water van een gesprongen leiding.

* De electriciteitsdraden tegenover ons hotel explodeerden en wij twaalf uur lang zonder stroom zaten.

* De andere hotel gasten hun koffers pakten en vertrokken en wij een leuke korting op de kamer hebben losgepeuterd. We blijven backpackers, hè.

* We vervolgens uren lang de electriciteits mannetjes hebben aangemoedigd samen met het hotel personeel en we midden in de nacht ineens weer stroom hadden.

* We naast een fijne korting ook vandaag tot 18.00 uur in onze kamer mogen bivakkeren tot onze bus naar Bocas del Toro vertrekt.

Tijdens onze wereldreis hebben we al heel wat landen mogen bezoeken. Toeristische plekken in Thailand maar ook afgelegen dorpjes in Botswana. Backpacken kan je overal. Het leuke aan reizen in onbekende landen of gebieden is dat je niet weet wat je er precies van kan verwachten. Dit geldt ook voor Colombia. In de reiswereld is dit een redelijk onbekend land. Jarenlang werden, om veiligheidsredenen, reizen naar dit land afgeraden. Hierdoor werd dit land weinig bezocht door toeristen. De laatste paar jaar is hier echter verandering in gekomen. Hoewel je in Colombia nog steeds op je hoede moet zijn (net zoals in de rest van Zuid-Amerika) wordt het land tegenwoordig steeds meer bezocht door nieuwsgierige toeristen.

Speciaal voor iedereen die Colombia wat beter wil leren kennen én voor wie zich afvraagt in wat voor een land we ons nou precies bevinden:

Maak kennis met Colombia, de parel van Zuid-Amerika!

* De officiële naam van Colombia is Republiek Colombia.
* Het land ligt in het Noordwesten van Zuid-Amerika en heeft een oppervlakte van 1.138.914km2. Dit is te vergelijken met Frankrijk, Spanje en Portugal samen.
* Het inwoneraantal ligt rond de 45.644.000 inwoners.
* De hoofdstad van dit enorme land is Bogota.
* In Colombia wordt Spaans gesproken.
* Ongeveer 90% van de bevolking is rooms-katholiek.

* Colombia staat op de tweede plaats van grootste Arabica koffie producerende landen ter wereld.
* Dit land is tevens de wereldleider in de suikerproductie.
* Maar ook de derde grootste exporteur van bananen, bloemen en steenkool.

* Colombia heeft een rijke flora en fauna.
* Zo heeft het land de grootste biodiversiteit per vierkante meter ter wereld.
* Ook beschikt Colombia over 20% van alle vogelsoorten op aarde.
* Na Brazilië beschikt Colombia over het grootste aantal plantensoorten ter wereld.
* In Colombia leeft het giftigste dier ter wereld. Een kikkertje uit het regenwoud van ongeveer drie centimeter groot die een giftige stof afgeeft. Één gram van deze stof kan ongeveer duizend mensen doden.

* Reizen in Colombia wordt steeds veiliger. De lokale bevolking vindt het dan ook erg leuk dat je hun land hebt gekozen voor een rondreis.
* Enige jaren geleden kwam hier geen kip. De Colombiaanse guerrillabeweging FARC terroriseerde het land door rellen en aanslagen. Niet echt een plek voor een onbezorgde reis.
* Nog steeds zijn sommige delen van Colombia een absolute no-go. De grensovergangen in de jungle met Venezuela, Panama en Ecuador zijn gevaarlijk terrein.
* Zo vielen er vorige week een hoop doden bij gevechten tussen de FARC-rebellen en het Colombiaanse leger. Lees hier het artikel.
* De FARC verdient per jaar tussen de $ 200 en $ 300 miljoen aan handel in cocaïne.
* Wees niet ongerust! Het is ons ten strengste afgeraden de jungle in te trekken, dé plek waar dit soort gevechten en criminele praktijken plaats kunnen vinden.

* Veel Colombiaanse maaltijden bestaan uit kip, varkensvlees, rijst, bonen, aardappelen en/of soep.
* De Arepas, een pannekoekje van maïs, wordt hier bij het ontbijt geserveerd.
* Wanneer je besluit Hormiga Culona te bestellen, bereid je dan voor op gebraden mieren.
* Wat de pot ook schaft, mensen houden hier van eten. En drinken. En gezelligheid. Zet er een fijn salsa muziekje bij aan en genieten maar.

Colombia, onontdekt en ongerept. Een mooie bestemming voor de avontuurlijke reiziger. Wij zeggen: ‘GAAN!’

Cartagena is een stad gelegen in het noordwesten van Colombia. Deze havenstad heeft een rijke koloniale geschiedenis en heeft haar naam te danken aan de gelijknamige stad in Spanje. Lang geleden is Cartagena een tijd in handen geweest van de Spanjaarden en speelde het een rol als toegangshaven voor de rest van Zuid-Amerika. In de jaren daarna is het een aantal keer geplunderd door de Fransen en Engelsen. Rondom het centrum staan de oude stadsmuren nog overeind. Hieraan kun je zien dat deze bijzondere stad een lange geschiedenis kent.

Cartagena heeft de belangrijkste haven van Colombia en is hierdoor dus ook een belangrijk economisch centrum. De haven is nu echter vooral berucht om haar cocaïnetransporten. Zestig procent van de cocaïne wereldwijd komt uit Colombia. Met de cocaïneopbrengst worden onder andere de strijders van de FARC gefinancierd. Dit is een van de oorzaken van het voortduren van binnenlands conflict.

Het mag dan een beetje vreemd klinken, maar Cartagena wordt beschouwd als een van de veiligste steden van Colombia. Doordat Cartagena een plek is waar touristen komen, en er dus veel geld verdiend wordt, is de constante controle en bescherming door de politie gegarandeerd. Wij hebben hier ons nog niet één keer onveilig gevoeld en kunnen zelf ‘s avonds over straat. Iets dat in Zuid-Amerika niet vanzelfsprekend is.

‘s Avonds over straat kunnen, is hier in Cartagena een belangrijk punt. Van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat leeft deze stad op elke vierkante meter. Overdag vind je hier kraampjes met lokale specialiteiten, vers fruit en souveniers, en ‘s avonds tovert de stad zich om in één grote swingende salsa bar. Exotische muziek klinkt dan van achter de luiken en je moet niet gek staan te kijken wanneer dansende Colombianen op straat aantreft. De alcohol vloeit hier rijkelijk (niet alleen ‘s avonds) en barmannen shaken de meest kleurrijke coctails voor je klaar.

Wij verblijven hier in een schattig Bed & Breakfast midden in het oude centrum van de stad. Cartagena is prachtige plek om te genieten van cultuur, salsa muziek, lekker eten en de vriendelijke bevolking van Colombia. Het motto is hier mañana mañana en daar houden we ons dan maar aan…