Op 1 augustus 2011 startte ons grote avontuur op de luchthaven Schiphol. Familie en vrienden zwaaiden ons daar gedag en wij sprongen (letterlijk, want we misten bijna onze eerste vlucht…) in het vliegtuig naar Zuid-Afrika. De eerste stop was Jeffreys Bay, een gezellig dorp in de Oost-Kaap dat bekend staat als ’Home for the perfect wave’. Jeffreys Bay staat namelijk in de top 5 van beste golfbestemmingen in de wereld. Een prima plek om je te verdiepen in de de kunst van het surfen .

Na een week gestuntel in Jeffreys Bay reisden wij door naar Kaapstad. Deze stad mag zich met recht een van de mooiste steden ter wereld noemen. Kaapstad ligt op een schiereiland aan de beroemde Tafelberg. Het prachtige berglandschap, de wijngaarden, palmbomen, witte stranden, en de blauwe oceaan maakten deze stad een plek om niet snel te vergeten.

In Kaapstad maakten wij kennis met een groep leuke mensen, onze nieuwe reisgenoten. Vanuit hier startte onze Dragoman overland-tour door Namibië, Botswana en Zimbabwe. Een geweldige ervaring met een hoop hoogte punten. Zo zagen wij de zon opkomen op de beroemde Dune 45 in Namibië, kampeerden we into the wild in Spitzkoppe, bezochten we de meest prachtige national parks waar we werden getrakteerd op olifanten, leeuwen, zebra’s en nog veel meer. Ook bezochten we de Okavango Delta in Botswana waar we vanuit een mokoro op een steenworp afstand nijlpaarden en olifanten spotten. En of dat nog niet genoeg was bezochten we in Zimbabwe de breedste watervallen van Afrika, de Victoria Falls. Deze watervallen vormen de grens tussen Zambia en Zimbabwe en staan op de werelderfgoedlijst van UNESCO. En terecht!

Helaas kende Afrika voor ons ook een aantal dieptepunten. Zo besloten wij in Zimbabwe onze overland-tour vroegtijdig af te breken en vielen onze plannen voor Malawi, Mozambique, Tanzania en Kenia helaas in het water.
Dragoman stelde ons teleur met het feit dat hun chauffeur, bleek achteraf, drugs mee smokkelde de grens over naar Namibië. Verstopt tussen onze backpacks in de bagageruimte van de truck, nam deze vriendelijke meneer de meest strafbare goederen met zich (ons…) mee van Zuid-Afrika naar Namibië. Namibië was prachtig, maar voor vijftien jaar, nee bedankt…

Helaas hield hier de narigheid niet op. Zo waren wij getuige van een dodelijk ongeluk op een verlaten weg in de woestijn van Namibië. Een overland-truck met daarin 22 Italianen kantelde vlak voor onze neus en hierbij kwamen twee reizigers om het leven. Samen met de rest van de groep en onze crew hebben we in de volle zon eerste hulp verleend aan deze mensen. De eerste ambulance kon de plek des onheils pas een uur na het ongeluk bereiken. Wanneer we terugdenken aan deze verschrikkelijke dag krijgen we nog kippenvel. Bloed, geschreeuw en onmacht staan ons in het geheugen gegrift. Het eerste wat we wilden doen was natuurlijk alarm slaan, een angstaanjagende gedachte; onze tourguide die het alarmnummer van Namibië niet wist… Voor ons waren dit redenen genoeg om, met pijn in ons hart, het prachtige continent Afrika vroegtijdig te verlaten. Eén ding is zeker: ooit maken wij deze trip nog af. Maar niet met Dragoman…

Na Afrika reisden wij af naar Azië. Na een vlucht van dertien uur bereikten wij Hong Kong. Waar we in Afrika na uren rijden op een onverharde weg geen mens tegenkwamen, werden we hier overspoeld door drukte en chaos. Op elke vierkante meter was hier iets te beleven. We hebben hier ons dan ook een week lang goed vermaakt. We bezochten het Las Vegas van Hong Kong, Macau en struinden over de vele nachtmarkten die Hong Kong rijk is.

Vanuit Hong Kong vlogen we door naar de hoofdstad van het inmense China, Beijing. Een stad met meer dan vijftien miljoen inwoners die ook wel Peking wordt genoemd. We bezochten hier onder andere de Verboden Stad en de Great Wall. Nog nooit zijn we zo vaak op de foto gezet als in China. We praatten met handen en voeten met de lokale bevolking en hadden er een geweldige tijd.

In Beijing maakten we kennis met de Chinese manier van het reizen per trein. Viertien uur lang stonden we in het middelpunt van de belangstelling tijdens de treinrit naar Xian. Tussen de op de grond spugende Chinesen keken ook wij onze ogen uit. Dit was nog maar een voorproefje voor de treinrit die daarop volgde. Vanuit Chengdu vervolgden wij onze reis naar Lhasa in Tibet. Tijdens deze 48 uur durende rit zette Sjoerd een snurkende Chinees op de gang en dansten we met het trein personeel op Justin Timberlake.

Tibet was een ‘land’ om nooit te vergeten. De prachtige stad Lhasa heeft ons hart gestolen. Net als het binnenland van het bijzondere Tibet. Het hoogtepunt (letterlijk en figuurlijk) was het Mount Everest Base Camp. Hier leerden we de andere kant van het machtige China kennen. Op 5.000 meter hoogte werden we gearresteerd door de Chinese politie en werden we flink aan het denken gezet.

Geraakt door Tibet zijn we zeker. Ook al wordt dit land nog zo onderdrukt, de Tibetanen blijven positief en vriendelijk. Zij vinden troost en kracht in hun geloof, het Boeddhisme. Wij doken in deze godsdienst zonder god en vonden hierin een hoop inspiratie. Om Mani Padme Hum zullen wij voor altijd met ons meedragen.

Via Nepal reisden wij door naar de Filipijnen. Hier vierden wij zes weken lang vakantie op de meest witte stranden die wij ooit hebben gezien, het prachtige Boracay. In Boracay leerden wij kitesurfen en genoten wij van de island vibe en dronken we iets te veel shooters bij de Cocomangas.

In Thailand beleefden wij crazy nights in Bangkok samen met Arnhemse vriend Sjoerd2. Wij ontmoetten hem tijdens zijn rondreis door Thailand en reisden twee weken met hem in flashpacker style Thailand door.

In Indonesië beleefden wij korte nachten op Java. Zo zagen wij de zon op komen aan de voet van de Bromo vulkaan en aanschouwden wij het blauwe vuur op het Ijen Plateau. We genoten van rust en reinheid in Ubud (Bali) en leefden als Hollywood sterren in het surfmekka Padang Padang.

Na Azië achter ons gelaten te hebben, luidden wij 2012 in met het mooiste vuurwerk ter wereld. In Sydney (Australië) proostten wij samen met 1,5 miljoen feestgangers op een spetterend nieuw jaar. Het nieuwe jaar startten wij met een mini roadtrip over de prachtige Great Ocean Road.

Dit was nog maar een voorbereiding op het echte werk. In Nieuw-Zeeland crosten we in een groot groen gevaarte van noord naar zuid en weer terug. Wat zijn we toch lucky, we hebben de meest prachtige plekken van Nieuw-Zeeland mogen bewonderen.

Na een half jaar wereldreizen maakten we de balans op en zongen we weer: ‘En we gaan nog niet naar huis, nog lange niet, nog lange niet…’

Na 3.600 kilometer roadtrip in Nieuw-Zeeland vonden we rust in Tahiti om vervolgens een plek te bezoeken die erg hoog op het lijstje van Evelien stond: Paaseiland was machtig mooi.

We maakten de oversteek naar het vaste land van Zuid-Amerika. In Peru genoten we van Cusco (waar Evelien verliefd werd op de alpaca) en bezochten vanuit daar de oude Inca stad Machu Picchu.

In Quito (Ecuador) voelden we ons voor het eerst onveilig. We werden hier bijna beroofd door een groepje mannen en besloten te ‘vluchten’ naar de Galapagos Eilanden. Een week lang leefden we op het water tussen schildpadden, dolfijnen en haaien. Het bezoeken van de Galapagos was een duur grapje maar hadden we voor geen goud willen missen.

We reisden door naar Colombia en genoten van de salsa klanken in Cartagena. Hier ontmoetten we Arnhemse Juul die al negen maanden lang in haar eentje door Zuid-Amerika trok. Colombia is lang niet meer zo onveilig als voorheen en wordt steeds meer bezocht door reizigers. Het land heeft voor ieder wat wils, van blauwe zee met witte stranden tot bruisende steden en een prachtige jungle.

We lieten Zuid-Amerika achter ons en reisden verder naar Midden-Amerika. In Panama bezochten we de eilandengroep Bocas del Toro waar we ons waagden aan een nieuwe uitdaging: het leren van de Spaanse taal. Vier weken lang was het van maandag tot en met vrijdag zwoegen en zweten geblazen in het klaslokaal van Habla Ya, onze Spaanse school. Evelien ontdekte hier yoga en Sjoerd surfte hier met Piler, zijn nieuwe vriend uit het Panamese surf team.

Op dit moment schitteren we op de hoge golven van Playa Jaco in Costa Rica. Ons favoriete liedje ‘En we gaan nog niet naar huis, nog lange niet, nog lange niet…’ hebben we ondertussen vervangen voor ‘We zijn er bijna, we zijn er bijna, maar nog niet helemaal!’ Over een maand reizen we terug naar de plek waar het allemaal begon, luchthaven Schiphol.

Maar dat is pas over vier weken. Dat zijn 28 dagen, ook wel 672 uren, 40.320 minuten of 2.419.200,07 seconden. En dat duurt nog zoooo lang!

Tijdens onze wereldreis hebben we al heel wat landen mogen bezoeken. Toeristische plekken in Thailand maar ook afgelegen dorpjes in Botswana. Backpacken kan je overal. Het leuke aan reizen in onbekende landen of gebieden is dat je niet weet wat je er precies van kan verwachten. Dit geldt ook voor Colombia. In de reiswereld is dit een redelijk onbekend land. Jarenlang werden, om veiligheidsredenen, reizen naar dit land afgeraden. Hierdoor werd dit land weinig bezocht door toeristen. De laatste paar jaar is hier echter verandering in gekomen. Hoewel je in Colombia nog steeds op je hoede moet zijn (net zoals in de rest van Zuid-Amerika) wordt het land tegenwoordig steeds meer bezocht door nieuwsgierige toeristen.

Speciaal voor iedereen die Colombia wat beter wil leren kennen én voor wie zich afvraagt in wat voor een land we ons nou precies bevinden:

Maak kennis met Colombia, de parel van Zuid-Amerika!

* De officiële naam van Colombia is Republiek Colombia.
* Het land ligt in het Noordwesten van Zuid-Amerika en heeft een oppervlakte van 1.138.914km2. Dit is te vergelijken met Frankrijk, Spanje en Portugal samen.
* Het inwoneraantal ligt rond de 45.644.000 inwoners.
* De hoofdstad van dit enorme land is Bogota.
* In Colombia wordt Spaans gesproken.
* Ongeveer 90% van de bevolking is rooms-katholiek.

* Colombia staat op de tweede plaats van grootste Arabica koffie producerende landen ter wereld.
* Dit land is tevens de wereldleider in de suikerproductie.
* Maar ook de derde grootste exporteur van bananen, bloemen en steenkool.

* Colombia heeft een rijke flora en fauna.
* Zo heeft het land de grootste biodiversiteit per vierkante meter ter wereld.
* Ook beschikt Colombia over 20% van alle vogelsoorten op aarde.
* Na Brazilië beschikt Colombia over het grootste aantal plantensoorten ter wereld.
* In Colombia leeft het giftigste dier ter wereld. Een kikkertje uit het regenwoud van ongeveer drie centimeter groot die een giftige stof afgeeft. Één gram van deze stof kan ongeveer duizend mensen doden.

* Reizen in Colombia wordt steeds veiliger. De lokale bevolking vindt het dan ook erg leuk dat je hun land hebt gekozen voor een rondreis.
* Enige jaren geleden kwam hier geen kip. De Colombiaanse guerrillabeweging FARC terroriseerde het land door rellen en aanslagen. Niet echt een plek voor een onbezorgde reis.
* Nog steeds zijn sommige delen van Colombia een absolute no-go. De grensovergangen in de jungle met Venezuela, Panama en Ecuador zijn gevaarlijk terrein.
* Zo vielen er vorige week een hoop doden bij gevechten tussen de FARC-rebellen en het Colombiaanse leger. Lees hier het artikel.
* De FARC verdient per jaar tussen de $ 200 en $ 300 miljoen aan handel in cocaïne.
* Wees niet ongerust! Het is ons ten strengste afgeraden de jungle in te trekken, dé plek waar dit soort gevechten en criminele praktijken plaats kunnen vinden.

* Veel Colombiaanse maaltijden bestaan uit kip, varkensvlees, rijst, bonen, aardappelen en/of soep.
* De Arepas, een pannekoekje van maïs, wordt hier bij het ontbijt geserveerd.
* Wanneer je besluit Hormiga Culona te bestellen, bereid je dan voor op gebraden mieren.
* Wat de pot ook schaft, mensen houden hier van eten. En drinken. En gezelligheid. Zet er een fijn salsa muziekje bij aan en genieten maar.

Colombia, onontdekt en ongerept. Een mooie bestemming voor de avontuurlijke reiziger. Wij zeggen: ‘GAAN!’

Cartagena is een stad gelegen in het noordwesten van Colombia. Deze havenstad heeft een rijke koloniale geschiedenis en heeft haar naam te danken aan de gelijknamige stad in Spanje. Lang geleden is Cartagena een tijd in handen geweest van de Spanjaarden en speelde het een rol als toegangshaven voor de rest van Zuid-Amerika. In de jaren daarna is het een aantal keer geplunderd door de Fransen en Engelsen. Rondom het centrum staan de oude stadsmuren nog overeind. Hieraan kun je zien dat deze bijzondere stad een lange geschiedenis kent.

Cartagena heeft de belangrijkste haven van Colombia en is hierdoor dus ook een belangrijk economisch centrum. De haven is nu echter vooral berucht om haar cocaïnetransporten. Zestig procent van de cocaïne wereldwijd komt uit Colombia. Met de cocaïneopbrengst worden onder andere de strijders van de FARC gefinancierd. Dit is een van de oorzaken van het voortduren van binnenlands conflict.

Het mag dan een beetje vreemd klinken, maar Cartagena wordt beschouwd als een van de veiligste steden van Colombia. Doordat Cartagena een plek is waar touristen komen, en er dus veel geld verdiend wordt, is de constante controle en bescherming door de politie gegarandeerd. Wij hebben hier ons nog niet één keer onveilig gevoeld en kunnen zelf ‘s avonds over straat. Iets dat in Zuid-Amerika niet vanzelfsprekend is.

‘s Avonds over straat kunnen, is hier in Cartagena een belangrijk punt. Van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat leeft deze stad op elke vierkante meter. Overdag vind je hier kraampjes met lokale specialiteiten, vers fruit en souveniers, en ‘s avonds tovert de stad zich om in één grote swingende salsa bar. Exotische muziek klinkt dan van achter de luiken en je moet niet gek staan te kijken wanneer dansende Colombianen op straat aantreft. De alcohol vloeit hier rijkelijk (niet alleen ‘s avonds) en barmannen shaken de meest kleurrijke coctails voor je klaar.

Wij verblijven hier in een schattig Bed & Breakfast midden in het oude centrum van de stad. Cartagena is prachtige plek om te genieten van cultuur, salsa muziek, lekker eten en de vriendelijke bevolking van Colombia. Het motto is hier mañana mañana en daar houden we ons dan maar aan…